Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΟΣΤΩΦ

"Την ολοκληρωτική ένωσή σου με τον Κύριο θα επιτύχεις καλλιεργώντας την αδιάκοπη επικοινωνία μαζί Του δια της προσευχής. Ξέχασε όλα τα γήινα και μάταια και στρέψε όλες τις επιθυμίες και τις διαθέσεις σου προς Αυτόν, ζήτα το έλεός Του αδιάλειπτα, κράτα τη μνήμη Του συνεχώς στον νου σου και βυθίσου όλος μέσα στο πέλαγος της αγάπης Του."

~ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ

«Φίλει την πατρίδα καν άδικος η» (Ν αγαπάς την πατρίδα ακόμη κι αν είναι άδικη)!!
Πατρίδα είναι τα λευκασμένα κόκκαλα των παππούδων . μας,  πατριδα είναι τα λειψανα των αγιων μας που κοσμουν ολη την ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ..., στις αετοράχες και τα διάσελα των αγώνων. Πατρίδα είναι τα εικονίσματα στην εκκλησιά του χωριού μας.
Αυτή είναι η πατρίδα μας, η «ώδε μένουσα πόλις» και αυτήν την αγαπούμε.
Όσοι αγαπούν την πατρίδα μας, αυτό το πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου,την ευωδιά του ...θυμιάματος,θλίβονται και πικραίνονται για το τωρινό κατάντημά της.                                      Τα συμπτώματα της σήψης και της διάλυσης είναι εμφανέστατα. Κράτος – ζήτουλας της οικουμένης, τετρομαγμένο και δανειοσυντήρητο, πολίτες, ένας ολόκληρος λαός, πανικοβλημένοι, απογοητευμένοι αλλά και τόσο νωθροί!!!!!
  Φυσικα σαν λαος εχουμε κι εμεις τις ευθυνες μας..!    ΘΑΜΠΩΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ..ΚΑΙ ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟ..ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΜΕ ΣΑΝ ΕΘΝΟΣ ,ΣΑΝ ΛΑΟΣ...ΕΝΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΘΝΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ!!   ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ..ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ,ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ..ΚΑΙ ...ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΑΜΩΝΑ[ΧΡΗΜΑ]!!                                                           Ομως δεν παύει να είναι η πατρίδα μας, ο τόπος των πατέρων μας, είμαστε γραμμένοι στα μητρώα της, της ανήκουμε, δεν μας ανήκει. Είμαστε παιδιά της και κανένα παιδί δεν απαρνιέται την μάνα του, γιατί έτυχε να ξεπέσει, να χάσει τα πλούτη της, τα φτερά της τα πρωτινά, τα μεγάλα.
ΑΣ ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΘΟΥΜΕ ..ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΗ  ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΛΥΠΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ..,ΝΑ ΣΠΕΥΣΕΙ ΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ..!!ΑΜΗΝ!!

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Εἶναι πολλοί τώρα ἐκείνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία»

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Εἶναι πολλοί τώρα ἐκείνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία»
Παλιά, αν ένας ευλαβής ασχολείτο με την κατάσταση στον κόσμο, δεν πρέπει να ήταν καλά. Ήταν για κλείσιμο στον Πύργο. Σήμερα αντίθετα, αν ένας ευλαβής δεν ενδιαφέρεται και δεν πονάει για την κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο, είναι για κλείσιμο στον Πύργο. Γιατί τότε αυτοί πού κυβερνούσαν είχαν Θεό μέσα τους, ενώ σήμερα πολλοί από αυτούς πού κυβερνούν δεν πιστεύουν.
Είναι πολλοί τώρα εκείνοι πού επιδιώκουν να τα διαλύσουν όλα, οικογένεια, νεολαία, Εκκλησία.
Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχή για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο. Ψηφίζει νόμους ενάντιους στον νόμο του Θεού.
Είναι και μερικοί αδιάφοροι πού ούτε στον θεσμό της Εκκλησίας πιστεύουν ούτε Έθνος παραδέχονται και, για να έχουν το χουζούρι τους, λένε «ο Απόστολος Παύλος λέει να μην ενδιαφέρεσαι για τα πράγματα του κόσμου», και έτσι αδιαφορούν!
Αλλά ό Απόστολος Παύλος άλλο εννοούσε. Τότε τα ειδωλολατρικά έθνη είχαν εξουσία. Μερικοί ξέκοψαν από το κράτος και πίστεψαν στον Χριστό. Έλεγε λοιπόν ο Απόστολος Παύλος σ' αυτούς «εσείς μην ασχολήσθε με τα πράγματα του κόσμου», για να ξεχωρίζουν από τον κόσμο, γιατί όλος ο κόσμος ήταν ειδωλολατρικός. Από την στιγμή όμως που ανέλαβε την εξουσία ο Μέγας Κωνσταντίνος και επικράτησε ο Χριστιανισμός, δημιουργήθηκε σιγά-σιγά η μεγάλη χριστιανική παράδοση με τις Εκκλησίες, τα μοναστήρια, την τέχνη, το τυπικό της λατρείας κ.λπ. Έχουμε λοιπόν ευθύνη να τα διατηρήσουμε όλα αυτά και να μην αφήσουμε τους εχθρούς της Εκκλησίας να τα διαλύσουν.
Έχω ακούσει και Πνευματικούς να λένε: «Εσείς μην ασχολήσθε μ' αυτά»! Αν είχαν μεγάλη αγιότητα και έφθαναν με την προσευχή σε τέτοια κατάσταση, πού να μην τους ενδιαφέρει τίποτε, να τους φιλούσα και τα πόδια. Αλλά τώρα αδιαφορούν, γιατί θέλουν να τα έχουν καλά με όλους και να καλοπερνούν.
Η αδιαφορία δεν επιτρέπεται ούτε στους κοσμικούς, πόσο μάλλον στους πνευματικούς ανθρώπους. Ένας άνθρωπος τίμιος, πνευματικός, δεν πρέπει να κάνη τίποτε με αδιαφορία. «Επικατάρατος ό ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς», λέει ό Προφήτης Ιερεμίας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΛΟΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ!!

Ορισμένοι έχουν θεοποιήσει τον Χρόνο και έχουν εγκλωβίσει μέσα σ' αυτόν τον Αχρονο Θεό!
Ο Θεός είναι αιώνιος, δεν περιορίζεται από χρόνο, μέσα σε 100 ή 1000 ή εκατομμύρια χρόνια. Ο Θεός είναι έξω από το χρόνο και υπεράνω του χρόνου, κύριος και εξουσιαστής του χρόνου. Γι’ αυτό και άχρονος, χωρίς χρόνο, και αΐδιος πάντα ο ίδιος και αμετάβλητος , χωρίς να μεταβάλλεται και να αλλάζει.
Πώς γίνεται να περικλείσουμε τον Αχρονο στον μεταβλητό χρόνο, όταν " η ροή του χρόνου έγινε σύμφυτος με τον κόσμο και τα ζώα του και τα φυτά του"
(Μ. Βασίλειος)
Στο χώρο του πνεύματος, στη Βασιλεία του Θεού, δεν υπάρχει χρόνος. "Χίλια έτη εν οφθαλμοίς σου ως ημέρα η χθες, ήτις διήλθε, και φυλακή εν νυκτί" (ψαλμ. 89,4). Γι αυτό στη λειτουργική ζωή, στη Λατρεία, δεν υπάρχει παρελθόν, παρόν και μέλλον και όλα γίνονται "σήμερον".
"Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον..."
"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."
"Σήμερον σωτηρία τω κόσμω γέγονεν..."
Μας λέει ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
"Και για να μάθετε ότι πάντοτε έχουμε εορτή, θα σας πω την υπόθεση κάθε εορής και θα γνωρίσετυε γιατί κάθε ημέρα έχουμε εορτή. Η πρώτη λοιπόν εορτή μας είναι τα Επιφάνεια. Ποιά λοιπόν είναι η υπόθεση της εορτής; "Eπειδή ο Θεός πατουσιάστηκε στη γη και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους" (Βαρούχ 3, 38). Επειδή δηλαδή ο Θεός, ο μονογενής Υιός του Θεού, ήλθε κοντά μας· αλλά αυτό γίνεται πάντοτε. Γιατί λέγει, "Ιδού, θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι να τελειώσει η παρούσα ζωή" (Ματθ. 28, 20)· γι αυτό είναι δυνατό να εορτάζουμε τα Θεοφάνεια όλες τις ημέρες.
...Θέλετε να μάθετε, ότι και η σημερινή εορτή (αναφέρετε στην Πεντηκοστή) μπορεί να εορτάζεται κάθε ημέρα ή, καλύτερα, ότι εορτάζεται κάθε ημέρα; Ας δούμε ποια είναι η αιτία της σημερινής εορτής και για ποιο λόγο την εορτάζουμε. Την εορτάζουμε γιατί ήρθε σ' εμάς το Αγιο Πνεύμα, Γιατί, όπως ο μονογενής Υιός του Θεού είναι μαζί με τους πιστούς ανθρώπους, έτσι και το Αγιο Πνεύμα. Από πού γίνεται γνωστό αυτό; "Εκείνος που με αγαπά", λέγει, " θα τηρήσει τις εντολές μου, και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα μου και άλλο βοηθό θα σας δώσει, για να μένει μαζί σας αιώνια , το Αγιο Πνεύμα" (Ιωάν. 14, 15-17). Οπως λοιπόν ο Χριστός είπε για τον εαυτό του ότι "Ιδού εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι που να τελειώσει η παρούσα ζωή" και μπορούμε να εορτάζουμε πάντα τα Θεοφάνεια, έτσι είπε και για το Αγιο Πνεύμα, ότι είναι αιώνια μαζί μας, και μπορούμε να εορτάζουμε πάντοτε την Πεντηκοστή.
Και για να μάθετε ότι επιτρέπετε να εορτάζουμε πάντοτε και ότι δεν υπάρχει ορισμένη ημέρα, ούτε μας περιορίζει ο χρόνος, ακούστε τι λέει ο Παύλος: "Συνεπώς ας εορτάζουμε" (Α` Κορ. 5,8). Αν και βέβαια δεν υπήρχε τότε εορτή, όταν έγραφε αυτά ( δεν υπήρχε Πάσχα, ούτε Θεοφάνεια, ούτε Πεντηκοστή), αλλά θέλοντας να δείξει ότι ο καιρός δεν κάνει την εορτή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χαρά· χαρά όμως πνευματική και φρόνιμη τίποτε άλλο δεν προκαλεί παρά η συνείδηση των καλ΄ων πράξεων. Και εκείνος που έχει καθαρή συνείδηση και κάνει αγαθές πράξεις μπορεί να εορτάζει πάντοτε. Αυτό λοιπόν θέλοντας να δείξει ο Παύλος έλεγε: "Συνεπώς ας εορτάζουμε, όχι με ζύμη παλαιά, ούτε με ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρίνειας και ακηθείας" (Α` Κορ. 5, 8). Βλέπεις πως δε σε δέσμευσε σε ορισμένο χρόνο, αλλά σε προέτρεψε να έχεις καθαρή συνείδηση;"
Ιωάννου Χρυσοστόμου, Ομιλ. Α` Εις την Αγίαν Πεντηκοστήν 1,2, ΕΠΕ, τόμ. 36, σελ. 296-299.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Η ταφή,η εκταφή και τα άλιωτα σώματα.Θεολογική προσέγγιση

Από τους πρώτους χρόνους της χριστιανωσύνης, υπήρχε συνήθεια να θάβονται οι χριστιανοί, καί μέσα οτούς ναούς, σε ειδικούς χώρους, ή καί κάτω από το "Αγιο Βήμα. Γι' αυτό ο άγιος Έφραίμ ό Σύρος, ορίζει στην διαθήκη του να μην ταφεί οτόν ναό, ή κάτω από το θυσιαστήριο του ναού. Αυτό γινόταν καί στην πατρίδα μας, ιδίως στα νησιά, μέχρι τελευταία, κατά τα χρόνια της σκλαβιάς, ως μαρτυρεί ό άγιος Νικόδημος ό Αγιορείτης (Πηδάλιο έκδ. Αστέρος σελ. 293, ύποσημ.). Σήμερα όμως ό χώρος ενταφιασμού των νεκρών, είναι αποκλειστικά ό ειδικός χώρος του νεκροταφείου.Μπαίνοντας, λοιπόν, το σώμα στην γη, στον τάφο αρχίζει νά λυώνει. Φθείρεται, γίνεται ένα με την γη «γη εΐ καί εις γήν άπελεύσει». Λέγεται, πώς πρώτα φθείρεται το μάτι, επειδή άπ' αυτό το μάτι, την όραση του καρπού, ήρθε ή αμαρτία στον κόσμο. Καί επειδή το σώμα φθείρεται, μυρίζει αναπόφευκτα.Έχει όμως σημασία το πού ακριβώς θά ταφεί ο νεκρός. Ό Τωβίτ λέει στο παιδί του: «παιδίον, εάν αποθάνω θάψον με, καί με ύπερίδης τήν μητέρα  σου... όταν άποθάνη θάψον αυτήν παρ' έμοί εν ένί τάφω» (Τωβίτ,δ'3-5).Ηταν τιμωρία γιά τόν προφήτη Αχιά τό νά μήν ταφεί στήν γη των πατέρων του. (Γ Βασιλειών, ιγ', στίχ. 22). Ό Μωυσής φεύγοντας από την Αίγυπτο πήρε μαζί του τα οστά του Ιωσήφ, εκπληρώνοντας την έπιθυμία του Πάγκαλου Ιωσήφ. (Γένεσ.50,25). Έπιθυμία τού Ιακώβ ήταν να ταφεί στην γη Χαναάν, ενώ πέθανε στην Αίγυπτο. «Ό πατήρ μου ώρκισέ με λέγων: Έν τώ μνημείω ό ώρυξα έμαυτώ έν γή Χαναάν, εκεί με θάψεις» Γένεσ. ν' 5). Ό άγιος Ανδρόνικος επιθυμούσε να πεθάνει εκεί πού τάφηκε ή σύζυγος του, αγία Αθανασία. Εκεί πέθανε και ετάφη, καίτοι ο Γέροντας του Δανιήλ, του πρότεινε να ακολουθήσει! Ό πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας, άγιος Σάββας (+1235) μετέφερε τα οστά του πατέρα του, αγίου Συμεών, από το Άγιο Όρος στην Σερβία, στο μοναστήρι της Στουντένιτσας. Ό άγιος Χρυσόστομος, θαμμένος ως έξόριοτος στα Κόμανα της Μ. Ασίας αρνιόταν επιμόνως, καί κατά τρόπο θαυματουργικό, να μεταφερθούν τα άγια λείψανα του, στην Κων/πολη. Ό στρατηγός του Μ. Κων/νου, Λεόντιος, αρρώστησε βαρεία. Καί έγινε καλά από τον άγιο Δημήτριο, άφοϋ προσκύνησε τον τάφο του. Γυρίζοντας για την πατρίδα του, προσκύνησε τον τάφο του. Γυρίζοντας για την πατρίδα του, ζήτησε λείψανα του αγίου για να φτιάξει εκεί εκκλησία είς μνήμη του αγίου. Του παρουσιάζεται, όμως, ό άγιος καί του λέει: «Να μη με διαχώρισης, αλλά να με άφήσης άκέραιον είς τήν πατρίδα μου» (Μέγας Συναξαριστής, Όκτώβριος σελ. 602). Ό νεοφανής άγιος "Αρσένιος ό Καππαδόκης, είπε σε κάποιο δούλο του Θεοϋ «Εσύ θα κατεβής εδώ εγώ θα κατεβώ στην Θεσ/νίκη, διότι εκεί μένω»( Ό άγιος Αρσένιος ό Καππαδόκης σελ. 31). Ή δούλη του Θεού Ελευθερία, θαμμένη σε τούρκικο νεκροταφείο δεν είχε καθόλου ανάπαυση στην ψυχή της! (αυάτόθι σελ. 129). Φαίνεται, πώς η  Παναγία είχε κάποια επιθυμία: Γεθσημανή τω χωρίω κηδεύσατέ μου το σώμα». Αυτά, λοιπόν, δείχνουν πώς οί ψυχές αναπαύονται όταν ενταφιάζονται έκεί πού επιθυμούν
2. Έκταφή-'Άλυωτα σώματα.
Σέ τρία περίπου χρόνια το νεκρό σώμα διαλύεται. Υπάρχουν βεβαια καί περιπτώσεις πού καί μετά τα τρία χρόνια, το σώμα παραμένει άλυωτο. Αυτό οφείλεται είτε οτήν μορφολογία του εδάφους είτε στην Ιδιοσυγκρασία του σώματος. Φυσιολογικά, το σώμα σε 5-7 χρόνια να διαλυθή. Καί άφοϋ διαλυθή γίνεται έκταφή. Παίρνουν τα κόκκαλά του, τα πλένουν με κρασί, τα θέτουν σε ειδικό κιβώτιο, τα φέρνουν στην εκκλησία, οτό μέσο καί γίνεται κανονικό μνημόσυνο. Κατόπιν, ή τα εναποθέτουν σε ειδικό οικίσκο του ναού ή ξανά ατό τάφο. "Αν όμως το σώμα δεν διαλύεται, καί επί πλέον έχει παραμορφωθεί, φουσκωμένο ως τύμπανο, τότε αυτό είναι ανησυχη­τικό. Σημείο πώς ή ψυχή βασανίζεται. Υποφέρει. Διότι σε κάτι είναι «δεμένη». Τί, λοιπόν, συμβαίνει;
α) Να είναι από κάποιον καταραμένη!
β) "Η ό ίδιος ό άνθρωπος να καταράσθηκε τον εαυτόν του να τον αναθεμάτισε, καί να ορκίσθηκε σ' αυτόν,
 γ. "Η, νάταν άδικος πολύ (έκλεβε, αδικούσε).
Ή Εκκλησία θέσπισε είδικές συγχωρητικές ευχές «είς πάσαν άράν καί άφορισμόν είς τεθνεώτα, άναγινωσκόμενα παρ' Άρχιερέως, ή έξ' ανάγκης παρά Πνευματικού Πατρός, εί ου πάρεστιν 'Αρχιερεύς» (Ή θεία Λειτουργία κ.λ.π., Δ. Σαλιβέρου, σελ. 102). Καί μεταξύ άλλων λένε οί ευχές: είτε ύπό, κατάραν πατρός ή μητρός, ε'ίτε τω ίδίω άναθέματι ύπέπεσεν ό δούλος σου ούτος (δείνα) είτε τίνα των ιερωμένων παρεπϊκρανε, καί παρ' αύτοϋ δεσμόν άλυτον έδέξατο, είτε υπό Άρχιερέως βαρυτάτω άφορισμώ περιέπεσε καί αμέλεια ή ραθυμία  χρησάμενος, ουκ έτυχε συγχωρήσεως, συγχώρησαν αύτώ δι' έμαυτου αμαρτωλού».
Στόν   βίον   του   αγίου   Διονυσίου   Αρχιεπισκόπου   Ζακύνθου, διαβάζαμε: «Ευρισκόμενος ό "Αγιος είς την πόλιν, έτυχε να ανοίξουν τάφον εις τον Ναόν του αγίου Νικολάου των Ξένων, οϋτω καλούμενον διότι εκεί ένεταφιάζοντο οΐ ξένοι, είναι δε ό Ναός ούτος καί Μητρόπολις της Ζακύνθου. Είς τον τάφον αυτόν επρόκειτο να ενταφιάσουν, άλλο λείψανον καί εύρον σώμα γυναικός προ πολλού άποθαμένης, το όποιον ήτο άδιάλυτον με τα ενδύματα του, διότι άπέθανεν με δεσμόν αφορισμού ή ταλαίπωρος. Ήλθον όθεν οι συγγενείς  αυτής  καί προσέπεσον  είς  τους  πόδας του  Αγίου, παρακαλούντες αυτόν με δάκρυα να ύπάγη είς τον Ναόν αυτόν να ανάγνωση εύχήν συγχωρητική είς εκείνο το δεδεμένον σώμα, ϊσως καί ο Κύριος ήθελε εισακούσει την δέησίν του. Ευοπλαχνισθείς ό "Αγιος τα δάκρυα των έπήγεν είς τον Ναόν νύκτα βαθείαν, έχων είς την συνοδείαν του τον Διάκονόν του καί τον Έφημέριον του αύτοϋ Ναού, ίδών το πτώμα εκείνο προοτάσσει να το έκβάλουν έξω από τον τάφον καί να τον στήσουν ορθόν είς εν στασίδιον της Εκκλησίας. Τότε φορών τό έπιτραχήλιον του καί το ώμοφόριον,κλίνας τα γόνατα καί προσευχόμενος ώραν ικανήν, έδέετο του Θεού με θερμά δάκρυα να λύση από τον δεσμόν του αφορισμού το άλυτον εκείνο σώμα. Ενώ δε ό "Αγιος άνεγίνωσκεν έπ' αύτοϋ την ουγχωρητικήν εύχήν, ω του θαύματος!, ως να ήτο έμψυχον το άπνουν εκείνο σώμα, κλίναν την κεφαλήν με κάποιον σχήμα προσκυνήσεως προς τον "Αγιον, ως δι' εύχαριστίαν της μεγάλης χάριτος,την οποίαν έλαβεν, έπεσε καταγής καί διελύθη παντελώς είς χώμα καί οστά... Παρόμοιον θαύμα έκαμε καί  εις  άλλου  ανδρός   άφορισμένον   λείψανον,  εις   χωρίον Καταστάριον» (Μέγας Συναξαριοτής, Δεκέμβριος, αελ. 491).
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ.
 "Ηδη από την παλαιολιθική εποχή, έχομε σεβασμό στο νεκρό καί ιδέα της μέλλουσας ζωής. (Παν. Τρεμπέλα, απολογητικοί Μελέται τ.Γ. σελ. 364) Εκείνο όμως πού έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ, είναι πώς ή ταφή ενός νεκρούς στους πρωτόγονους λαούς, «χρωματιζόταν >· από την αΙώνια ζωή. Γι' αυτό έβαζαν τον πεθαμένο σε φέρετρο, σχήμα βάρκας, σύμβολο πλεύσεως προς την αθανασία. Οί πενθούντες λούζονταν ομαδικά στο κοντινό ποτάμι ή για ένα διάστημα έκαναν αποχή από ορισμένα φαγητά καί από τις συζυγικές σχέσεις, καί απομονώνονταν από τον κόσμο. Καί δλα αύτά γινόταν με την πίστη πώς ό νεκρός έφυγε από τον παρόντα κόσμο καί πάει στόν άλλο κόσμο. Γι'αυτό θά πρέπει άπό ·δω νά θοηθηθεΙ»(E.O.James,The origins of religion,London P.68-87).
II. Ή κατάρα από λαϊκό είναι αβέβαιο αν «θα πιάσει». Από κληρικό όμως εΐναι σίγουρο. Διότι ό κληρικός έχει ιερωσύνη. Καί ιερωσύνη σημαίνει εξουσία. Καί ή κατάρα είναι χρήση εξουσίας. "Εχουμε αναρίθμητα καί συγκλονιστικά περιστατικά, που δείχνουν την καταπληκτική ενέργεια της κατάρας των κληρικών! Ακόμα καί άγιος, καί μάρτυρας να γίνει ό άλλος, αν έχει δεσμό ή κατάρα από Ιερέα, ό δεσμός δεν λύνεται, αν δεν διαβασθή ή ειδική συγχωρητική
Από το βιβλίο του αρχ.Βασιλείου Μπακογιάννη «Μετά θάνατον»;

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

«Ο Θεός έχει αυτό το «χούι»: το μεσονύκτιο να μιλάει στον άνθρωπο...»

«Ο Θεός έχει αυτό το «χούι»: 
το μεσονύκτιο να μιλάει στον άνθρωπο...»
 ~ Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ..!!!!

"Η απιστία υπήρχε πάντα.Μα σήμερα, με την αποτροπαία ματαιοδοξία που μας τρώγει, την επιδείχνουμε σαν να μας δίνει την μεγαλύτερη αξία.Όποιος έχει πίστη στο Θεό και στην αλήθεια που φανέρωσε, είναι καταφρονεμένος σαν στενόμυαλος και ανόητος και τραβά πάνω του όλα τα περιγελάσματα.Λογαριάζεται για "βλαμμένος" απο τον πολύ κόσμο που ξέρει να τα καταφέρνει στη ζωή, να " πετυχαίνει" να βγάζει λεφτά, να καλοπερνά, να μη δίνει πεντάρα για τίποτα, κατά το ρητό που λέγει" φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γάρ αποθνήσκομεν".Για τούτο χρειάζεται να έχει θάρρος και να περιφρονά την εκτίμηση του κόσμου και το υλικό συμφέρον του, όποιος λέγει πως έχει πίστη στο Θεό." [ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ]