Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΟΣΤΩΦ

"Την ολοκληρωτική ένωσή σου με τον Κύριο θα επιτύχεις καλλιεργώντας την αδιάκοπη επικοινωνία μαζί Του δια της προσευχής. Ξέχασε όλα τα γήινα και μάταια και στρέψε όλες τις επιθυμίες και τις διαθέσεις σου προς Αυτόν, ζήτα το έλεός Του αδιάλειπτα, κράτα τη μνήμη Του συνεχώς στον νου σου και βυθίσου όλος μέσα στο πέλαγος της αγάπης Του."

~ Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ

«Φίλει την πατρίδα καν άδικος η» (Ν αγαπάς την πατρίδα ακόμη κι αν είναι άδικη)!!
Πατρίδα είναι τα λευκασμένα κόκκαλα των παππούδων . μας,  πατριδα είναι τα λειψανα των αγιων μας που κοσμουν ολη την ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ..., στις αετοράχες και τα διάσελα των αγώνων. Πατρίδα είναι τα εικονίσματα στην εκκλησιά του χωριού μας.
Αυτή είναι η πατρίδα μας, η «ώδε μένουσα πόλις» και αυτήν την αγαπούμε.
Όσοι αγαπούν την πατρίδα μας, αυτό το πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο, που δεν έχει άλλο αγαθό παρά τον αγώνα του λαού του, τη θάλασσα και το φως του ήλιου,την ευωδιά του ...θυμιάματος,θλίβονται και πικραίνονται για το τωρινό κατάντημά της.                                      Τα συμπτώματα της σήψης και της διάλυσης είναι εμφανέστατα. Κράτος – ζήτουλας της οικουμένης, τετρομαγμένο και δανειοσυντήρητο, πολίτες, ένας ολόκληρος λαός, πανικοβλημένοι, απογοητευμένοι αλλά και τόσο νωθροί!!!!!
  Φυσικα σαν λαος εχουμε κι εμεις τις ευθυνες μας..!    ΘΑΜΠΩΘΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ..ΚΑΙ ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΜΑΣ ΠΛΟΥΤΟ..ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΣΑΜΕ ΣΑΝ ΕΘΝΟΣ ,ΣΑΝ ΛΑΟΣ...ΕΝΑΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΠΛΟΥΤΟ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΚΑΝΕΝΑ ΑΛΛΟ ΕΘΝΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ!!   ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ..ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ,ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ ΤΟΣΕΣ ΚΑΙ ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ..ΚΑΙ ...ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΜΑΜΩΝΑ[ΧΡΗΜΑ]!!                                                           Ομως δεν παύει να είναι η πατρίδα μας, ο τόπος των πατέρων μας, είμαστε γραμμένοι στα μητρώα της, της ανήκουμε, δεν μας ανήκει. Είμαστε παιδιά της και κανένα παιδί δεν απαρνιέται την μάνα του, γιατί έτυχε να ξεπέσει, να χάσει τα πλούτη της, τα φτερά της τα πρωτινά, τα μεγάλα.
ΑΣ ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΘΟΥΜΕ ..ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ-ΕΘΝΙΚΗ  ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΤΗΝ ΛΥΠΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ..,ΝΑ ΣΠΕΥΣΕΙ ΣΕ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ..!!ΑΜΗΝ!!

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Εἶναι πολλοί τώρα ἐκείνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία»

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Εἶναι πολλοί τώρα ἐκείνοι πού ἐπιδιώκουν νά τά διαλύσουν ὅλα, οἰκογένεια, νεολαία, Ἐκκλησία»
Παλιά, αν ένας ευλαβής ασχολείτο με την κατάσταση στον κόσμο, δεν πρέπει να ήταν καλά. Ήταν για κλείσιμο στον Πύργο. Σήμερα αντίθετα, αν ένας ευλαβής δεν ενδιαφέρεται και δεν πονάει για την κατάσταση που επικρατεί στον κόσμο, είναι για κλείσιμο στον Πύργο. Γιατί τότε αυτοί πού κυβερνούσαν είχαν Θεό μέσα τους, ενώ σήμερα πολλοί από αυτούς πού κυβερνούν δεν πιστεύουν.
Είναι πολλοί τώρα εκείνοι πού επιδιώκουν να τα διαλύσουν όλα, οικογένεια, νεολαία, Εκκλησία.
Το να ενδιαφέρεται κανείς τώρα και να ανησυχή για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το έθνος μας είναι ομολογία, γιατί η Πολιτεία τα βάζει με τον θείο νόμο. Ψηφίζει νόμους ενάντιους στον νόμο του Θεού.
Είναι και μερικοί αδιάφοροι πού ούτε στον θεσμό της Εκκλησίας πιστεύουν ούτε Έθνος παραδέχονται και, για να έχουν το χουζούρι τους, λένε «ο Απόστολος Παύλος λέει να μην ενδιαφέρεσαι για τα πράγματα του κόσμου», και έτσι αδιαφορούν!
Αλλά ό Απόστολος Παύλος άλλο εννοούσε. Τότε τα ειδωλολατρικά έθνη είχαν εξουσία. Μερικοί ξέκοψαν από το κράτος και πίστεψαν στον Χριστό. Έλεγε λοιπόν ο Απόστολος Παύλος σ' αυτούς «εσείς μην ασχολήσθε με τα πράγματα του κόσμου», για να ξεχωρίζουν από τον κόσμο, γιατί όλος ο κόσμος ήταν ειδωλολατρικός. Από την στιγμή όμως που ανέλαβε την εξουσία ο Μέγας Κωνσταντίνος και επικράτησε ο Χριστιανισμός, δημιουργήθηκε σιγά-σιγά η μεγάλη χριστιανική παράδοση με τις Εκκλησίες, τα μοναστήρια, την τέχνη, το τυπικό της λατρείας κ.λπ. Έχουμε λοιπόν ευθύνη να τα διατηρήσουμε όλα αυτά και να μην αφήσουμε τους εχθρούς της Εκκλησίας να τα διαλύσουν.
Έχω ακούσει και Πνευματικούς να λένε: «Εσείς μην ασχολήσθε μ' αυτά»! Αν είχαν μεγάλη αγιότητα και έφθαναν με την προσευχή σε τέτοια κατάσταση, πού να μην τους ενδιαφέρει τίποτε, να τους φιλούσα και τα πόδια. Αλλά τώρα αδιαφορούν, γιατί θέλουν να τα έχουν καλά με όλους και να καλοπερνούν.
Η αδιαφορία δεν επιτρέπεται ούτε στους κοσμικούς, πόσο μάλλον στους πνευματικούς ανθρώπους. Ένας άνθρωπος τίμιος, πνευματικός, δεν πρέπει να κάνη τίποτε με αδιαφορία. «Επικατάρατος ό ποιών τα έργα Κυρίου αμελώς», λέει ό Προφήτης Ιερεμίας.

Τετάρτη, 19 Ιουλίου 2017

ΛΟΓΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ!!

Ορισμένοι έχουν θεοποιήσει τον Χρόνο και έχουν εγκλωβίσει μέσα σ' αυτόν τον Αχρονο Θεό!
Ο Θεός είναι αιώνιος, δεν περιορίζεται από χρόνο, μέσα σε 100 ή 1000 ή εκατομμύρια χρόνια. Ο Θεός είναι έξω από το χρόνο και υπεράνω του χρόνου, κύριος και εξουσιαστής του χρόνου. Γι’ αυτό και άχρονος, χωρίς χρόνο, και αΐδιος πάντα ο ίδιος και αμετάβλητος , χωρίς να μεταβάλλεται και να αλλάζει.
Πώς γίνεται να περικλείσουμε τον Αχρονο στον μεταβλητό χρόνο, όταν " η ροή του χρόνου έγινε σύμφυτος με τον κόσμο και τα ζώα του και τα φυτά του"
(Μ. Βασίλειος)
Στο χώρο του πνεύματος, στη Βασιλεία του Θεού, δεν υπάρχει χρόνος. "Χίλια έτη εν οφθαλμοίς σου ως ημέρα η χθες, ήτις διήλθε, και φυλακή εν νυκτί" (ψαλμ. 89,4). Γι αυτό στη λειτουργική ζωή, στη Λατρεία, δεν υπάρχει παρελθόν, παρόν και μέλλον και όλα γίνονται "σήμερον".
"Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον..."
"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου..."
"Σήμερον σωτηρία τω κόσμω γέγονεν..."
Μας λέει ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
"Και για να μάθετε ότι πάντοτε έχουμε εορτή, θα σας πω την υπόθεση κάθε εορής και θα γνωρίσετυε γιατί κάθε ημέρα έχουμε εορτή. Η πρώτη λοιπόν εορτή μας είναι τα Επιφάνεια. Ποιά λοιπόν είναι η υπόθεση της εορτής; "Eπειδή ο Θεός πατουσιάστηκε στη γη και συναναστράφηκε με τους ανθρώπους" (Βαρούχ 3, 38). Επειδή δηλαδή ο Θεός, ο μονογενής Υιός του Θεού, ήλθε κοντά μας· αλλά αυτό γίνεται πάντοτε. Γιατί λέγει, "Ιδού, θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι να τελειώσει η παρούσα ζωή" (Ματθ. 28, 20)· γι αυτό είναι δυνατό να εορτάζουμε τα Θεοφάνεια όλες τις ημέρες.
...Θέλετε να μάθετε, ότι και η σημερινή εορτή (αναφέρετε στην Πεντηκοστή) μπορεί να εορτάζεται κάθε ημέρα ή, καλύτερα, ότι εορτάζεται κάθε ημέρα; Ας δούμε ποια είναι η αιτία της σημερινής εορτής και για ποιο λόγο την εορτάζουμε. Την εορτάζουμε γιατί ήρθε σ' εμάς το Αγιο Πνεύμα, Γιατί, όπως ο μονογενής Υιός του Θεού είναι μαζί με τους πιστούς ανθρώπους, έτσι και το Αγιο Πνεύμα. Από πού γίνεται γνωστό αυτό; "Εκείνος που με αγαπά", λέγει, " θα τηρήσει τις εντολές μου, και εγώ θα παρακαλέσω τον Πατέρα μου και άλλο βοηθό θα σας δώσει, για να μένει μαζί σας αιώνια , το Αγιο Πνεύμα" (Ιωάν. 14, 15-17). Οπως λοιπόν ο Χριστός είπε για τον εαυτό του ότι "Ιδού εγώ θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι που να τελειώσει η παρούσα ζωή" και μπορούμε να εορτάζουμε πάντα τα Θεοφάνεια, έτσι είπε και για το Αγιο Πνεύμα, ότι είναι αιώνια μαζί μας, και μπορούμε να εορτάζουμε πάντοτε την Πεντηκοστή.
Και για να μάθετε ότι επιτρέπετε να εορτάζουμε πάντοτε και ότι δεν υπάρχει ορισμένη ημέρα, ούτε μας περιορίζει ο χρόνος, ακούστε τι λέει ο Παύλος: "Συνεπώς ας εορτάζουμε" (Α` Κορ. 5,8). Αν και βέβαια δεν υπήρχε τότε εορτή, όταν έγραφε αυτά ( δεν υπήρχε Πάσχα, ούτε Θεοφάνεια, ούτε Πεντηκοστή), αλλά θέλοντας να δείξει ότι ο καιρός δεν κάνει την εορτή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η χαρά· χαρά όμως πνευματική και φρόνιμη τίποτε άλλο δεν προκαλεί παρά η συνείδηση των καλ΄ων πράξεων. Και εκείνος που έχει καθαρή συνείδηση και κάνει αγαθές πράξεις μπορεί να εορτάζει πάντοτε. Αυτό λοιπόν θέλοντας να δείξει ο Παύλος έλεγε: "Συνεπώς ας εορτάζουμε, όχι με ζύμη παλαιά, ούτε με ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρίνειας και ακηθείας" (Α` Κορ. 5, 8). Βλέπεις πως δε σε δέσμευσε σε ορισμένο χρόνο, αλλά σε προέτρεψε να έχεις καθαρή συνείδηση;"
Ιωάννου Χρυσοστόμου, Ομιλ. Α` Εις την Αγίαν Πεντηκοστήν 1,2, ΕΠΕ, τόμ. 36, σελ. 296-299.

Τρίτη, 18 Ιουλίου 2017

Η ταφή,η εκταφή και τα άλιωτα σώματα.Θεολογική προσέγγιση

Από τους πρώτους χρόνους της χριστιανωσύνης, υπήρχε συνήθεια να θάβονται οι χριστιανοί, καί μέσα οτούς ναούς, σε ειδικούς χώρους, ή καί κάτω από το "Αγιο Βήμα. Γι' αυτό ο άγιος Έφραίμ ό Σύρος, ορίζει στην διαθήκη του να μην ταφεί οτόν ναό, ή κάτω από το θυσιαστήριο του ναού. Αυτό γινόταν καί στην πατρίδα μας, ιδίως στα νησιά, μέχρι τελευταία, κατά τα χρόνια της σκλαβιάς, ως μαρτυρεί ό άγιος Νικόδημος ό Αγιορείτης (Πηδάλιο έκδ. Αστέρος σελ. 293, ύποσημ.). Σήμερα όμως ό χώρος ενταφιασμού των νεκρών, είναι αποκλειστικά ό ειδικός χώρος του νεκροταφείου.Μπαίνοντας, λοιπόν, το σώμα στην γη, στον τάφο αρχίζει νά λυώνει. Φθείρεται, γίνεται ένα με την γη «γη εΐ καί εις γήν άπελεύσει». Λέγεται, πώς πρώτα φθείρεται το μάτι, επειδή άπ' αυτό το μάτι, την όραση του καρπού, ήρθε ή αμαρτία στον κόσμο. Καί επειδή το σώμα φθείρεται, μυρίζει αναπόφευκτα.Έχει όμως σημασία το πού ακριβώς θά ταφεί ο νεκρός. Ό Τωβίτ λέει στο παιδί του: «παιδίον, εάν αποθάνω θάψον με, καί με ύπερίδης τήν μητέρα  σου... όταν άποθάνη θάψον αυτήν παρ' έμοί εν ένί τάφω» (Τωβίτ,δ'3-5).Ηταν τιμωρία γιά τόν προφήτη Αχιά τό νά μήν ταφεί στήν γη των πατέρων του. (Γ Βασιλειών, ιγ', στίχ. 22). Ό Μωυσής φεύγοντας από την Αίγυπτο πήρε μαζί του τα οστά του Ιωσήφ, εκπληρώνοντας την έπιθυμία του Πάγκαλου Ιωσήφ. (Γένεσ.50,25). Έπιθυμία τού Ιακώβ ήταν να ταφεί στην γη Χαναάν, ενώ πέθανε στην Αίγυπτο. «Ό πατήρ μου ώρκισέ με λέγων: Έν τώ μνημείω ό ώρυξα έμαυτώ έν γή Χαναάν, εκεί με θάψεις» Γένεσ. ν' 5). Ό άγιος Ανδρόνικος επιθυμούσε να πεθάνει εκεί πού τάφηκε ή σύζυγος του, αγία Αθανασία. Εκεί πέθανε και ετάφη, καίτοι ο Γέροντας του Δανιήλ, του πρότεινε να ακολουθήσει! Ό πρώτος Αρχιεπίσκοπος της Σερβίας, άγιος Σάββας (+1235) μετέφερε τα οστά του πατέρα του, αγίου Συμεών, από το Άγιο Όρος στην Σερβία, στο μοναστήρι της Στουντένιτσας. Ό άγιος Χρυσόστομος, θαμμένος ως έξόριοτος στα Κόμανα της Μ. Ασίας αρνιόταν επιμόνως, καί κατά τρόπο θαυματουργικό, να μεταφερθούν τα άγια λείψανα του, στην Κων/πολη. Ό στρατηγός του Μ. Κων/νου, Λεόντιος, αρρώστησε βαρεία. Καί έγινε καλά από τον άγιο Δημήτριο, άφοϋ προσκύνησε τον τάφο του. Γυρίζοντας για την πατρίδα του, προσκύνησε τον τάφο του. Γυρίζοντας για την πατρίδα του, ζήτησε λείψανα του αγίου για να φτιάξει εκεί εκκλησία είς μνήμη του αγίου. Του παρουσιάζεται, όμως, ό άγιος καί του λέει: «Να μη με διαχώρισης, αλλά να με άφήσης άκέραιον είς τήν πατρίδα μου» (Μέγας Συναξαριστής, Όκτώβριος σελ. 602). Ό νεοφανής άγιος "Αρσένιος ό Καππαδόκης, είπε σε κάποιο δούλο του Θεοϋ «Εσύ θα κατεβής εδώ εγώ θα κατεβώ στην Θεσ/νίκη, διότι εκεί μένω»( Ό άγιος Αρσένιος ό Καππαδόκης σελ. 31). Ή δούλη του Θεού Ελευθερία, θαμμένη σε τούρκικο νεκροταφείο δεν είχε καθόλου ανάπαυση στην ψυχή της! (αυάτόθι σελ. 129). Φαίνεται, πώς η  Παναγία είχε κάποια επιθυμία: Γεθσημανή τω χωρίω κηδεύσατέ μου το σώμα». Αυτά, λοιπόν, δείχνουν πώς οί ψυχές αναπαύονται όταν ενταφιάζονται έκεί πού επιθυμούν
2. Έκταφή-'Άλυωτα σώματα.
Σέ τρία περίπου χρόνια το νεκρό σώμα διαλύεται. Υπάρχουν βεβαια καί περιπτώσεις πού καί μετά τα τρία χρόνια, το σώμα παραμένει άλυωτο. Αυτό οφείλεται είτε οτήν μορφολογία του εδάφους είτε στην Ιδιοσυγκρασία του σώματος. Φυσιολογικά, το σώμα σε 5-7 χρόνια να διαλυθή. Καί άφοϋ διαλυθή γίνεται έκταφή. Παίρνουν τα κόκκαλά του, τα πλένουν με κρασί, τα θέτουν σε ειδικό κιβώτιο, τα φέρνουν στην εκκλησία, οτό μέσο καί γίνεται κανονικό μνημόσυνο. Κατόπιν, ή τα εναποθέτουν σε ειδικό οικίσκο του ναού ή ξανά ατό τάφο. "Αν όμως το σώμα δεν διαλύεται, καί επί πλέον έχει παραμορφωθεί, φουσκωμένο ως τύμπανο, τότε αυτό είναι ανησυχη­τικό. Σημείο πώς ή ψυχή βασανίζεται. Υποφέρει. Διότι σε κάτι είναι «δεμένη». Τί, λοιπόν, συμβαίνει;
α) Να είναι από κάποιον καταραμένη!
β) "Η ό ίδιος ό άνθρωπος να καταράσθηκε τον εαυτόν του να τον αναθεμάτισε, καί να ορκίσθηκε σ' αυτόν,
 γ. "Η, νάταν άδικος πολύ (έκλεβε, αδικούσε).
Ή Εκκλησία θέσπισε είδικές συγχωρητικές ευχές «είς πάσαν άράν καί άφορισμόν είς τεθνεώτα, άναγινωσκόμενα παρ' Άρχιερέως, ή έξ' ανάγκης παρά Πνευματικού Πατρός, εί ου πάρεστιν 'Αρχιερεύς» (Ή θεία Λειτουργία κ.λ.π., Δ. Σαλιβέρου, σελ. 102). Καί μεταξύ άλλων λένε οί ευχές: είτε ύπό, κατάραν πατρός ή μητρός, ε'ίτε τω ίδίω άναθέματι ύπέπεσεν ό δούλος σου ούτος (δείνα) είτε τίνα των ιερωμένων παρεπϊκρανε, καί παρ' αύτοϋ δεσμόν άλυτον έδέξατο, είτε υπό Άρχιερέως βαρυτάτω άφορισμώ περιέπεσε καί αμέλεια ή ραθυμία  χρησάμενος, ουκ έτυχε συγχωρήσεως, συγχώρησαν αύτώ δι' έμαυτου αμαρτωλού».
Στόν   βίον   του   αγίου   Διονυσίου   Αρχιεπισκόπου   Ζακύνθου, διαβάζαμε: «Ευρισκόμενος ό "Αγιος είς την πόλιν, έτυχε να ανοίξουν τάφον εις τον Ναόν του αγίου Νικολάου των Ξένων, οϋτω καλούμενον διότι εκεί ένεταφιάζοντο οΐ ξένοι, είναι δε ό Ναός ούτος καί Μητρόπολις της Ζακύνθου. Είς τον τάφον αυτόν επρόκειτο να ενταφιάσουν, άλλο λείψανον καί εύρον σώμα γυναικός προ πολλού άποθαμένης, το όποιον ήτο άδιάλυτον με τα ενδύματα του, διότι άπέθανεν με δεσμόν αφορισμού ή ταλαίπωρος. Ήλθον όθεν οι συγγενείς  αυτής  καί προσέπεσον  είς  τους  πόδας του  Αγίου, παρακαλούντες αυτόν με δάκρυα να ύπάγη είς τον Ναόν αυτόν να ανάγνωση εύχήν συγχωρητική είς εκείνο το δεδεμένον σώμα, ϊσως καί ο Κύριος ήθελε εισακούσει την δέησίν του. Ευοπλαχνισθείς ό "Αγιος τα δάκρυα των έπήγεν είς τον Ναόν νύκτα βαθείαν, έχων είς την συνοδείαν του τον Διάκονόν του καί τον Έφημέριον του αύτοϋ Ναού, ίδών το πτώμα εκείνο προοτάσσει να το έκβάλουν έξω από τον τάφον καί να τον στήσουν ορθόν είς εν στασίδιον της Εκκλησίας. Τότε φορών τό έπιτραχήλιον του καί το ώμοφόριον,κλίνας τα γόνατα καί προσευχόμενος ώραν ικανήν, έδέετο του Θεού με θερμά δάκρυα να λύση από τον δεσμόν του αφορισμού το άλυτον εκείνο σώμα. Ενώ δε ό "Αγιος άνεγίνωσκεν έπ' αύτοϋ την ουγχωρητικήν εύχήν, ω του θαύματος!, ως να ήτο έμψυχον το άπνουν εκείνο σώμα, κλίναν την κεφαλήν με κάποιον σχήμα προσκυνήσεως προς τον "Αγιον, ως δι' εύχαριστίαν της μεγάλης χάριτος,την οποίαν έλαβεν, έπεσε καταγής καί διελύθη παντελώς είς χώμα καί οστά... Παρόμοιον θαύμα έκαμε καί  εις  άλλου  ανδρός   άφορισμένον   λείψανον,  εις   χωρίον Καταστάριον» (Μέγας Συναξαριοτής, Δεκέμβριος, αελ. 491).
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ.
 "Ηδη από την παλαιολιθική εποχή, έχομε σεβασμό στο νεκρό καί ιδέα της μέλλουσας ζωής. (Παν. Τρεμπέλα, απολογητικοί Μελέται τ.Γ. σελ. 364) Εκείνο όμως πού έχει ιδιαίτερη σημασία εδώ, είναι πώς ή ταφή ενός νεκρούς στους πρωτόγονους λαούς, «χρωματιζόταν >· από την αΙώνια ζωή. Γι' αυτό έβαζαν τον πεθαμένο σε φέρετρο, σχήμα βάρκας, σύμβολο πλεύσεως προς την αθανασία. Οί πενθούντες λούζονταν ομαδικά στο κοντινό ποτάμι ή για ένα διάστημα έκαναν αποχή από ορισμένα φαγητά καί από τις συζυγικές σχέσεις, καί απομονώνονταν από τον κόσμο. Καί δλα αύτά γινόταν με την πίστη πώς ό νεκρός έφυγε από τον παρόντα κόσμο καί πάει στόν άλλο κόσμο. Γι'αυτό θά πρέπει άπό ·δω νά θοηθηθεΙ»(E.O.James,The origins of religion,London P.68-87).
II. Ή κατάρα από λαϊκό είναι αβέβαιο αν «θα πιάσει». Από κληρικό όμως εΐναι σίγουρο. Διότι ό κληρικός έχει ιερωσύνη. Καί ιερωσύνη σημαίνει εξουσία. Καί ή κατάρα είναι χρήση εξουσίας. "Εχουμε αναρίθμητα καί συγκλονιστικά περιστατικά, που δείχνουν την καταπληκτική ενέργεια της κατάρας των κληρικών! Ακόμα καί άγιος, καί μάρτυρας να γίνει ό άλλος, αν έχει δεσμό ή κατάρα από Ιερέα, ό δεσμός δεν λύνεται, αν δεν διαβασθή ή ειδική συγχωρητική
Από το βιβλίο του αρχ.Βασιλείου Μπακογιάννη «Μετά θάνατον»;

Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017

«Ο Θεός έχει αυτό το «χούι»: το μεσονύκτιο να μιλάει στον άνθρωπο...»

«Ο Θεός έχει αυτό το «χούι»: 
το μεσονύκτιο να μιλάει στον άνθρωπο...»
 ~ Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου

Η ΑΠΙΣΤΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ..!!!!

"Η απιστία υπήρχε πάντα.Μα σήμερα, με την αποτροπαία ματαιοδοξία που μας τρώγει, την επιδείχνουμε σαν να μας δίνει την μεγαλύτερη αξία.Όποιος έχει πίστη στο Θεό και στην αλήθεια που φανέρωσε, είναι καταφρονεμένος σαν στενόμυαλος και ανόητος και τραβά πάνω του όλα τα περιγελάσματα.Λογαριάζεται για "βλαμμένος" απο τον πολύ κόσμο που ξέρει να τα καταφέρνει στη ζωή, να " πετυχαίνει" να βγάζει λεφτά, να καλοπερνά, να μη δίνει πεντάρα για τίποτα, κατά το ρητό που λέγει" φάγωμεν και πίωμεν, αύριον γάρ αποθνήσκομεν".Για τούτο χρειάζεται να έχει θάρρος και να περιφρονά την εκτίμηση του κόσμου και το υλικό συμφέρον του, όποιος λέγει πως έχει πίστη στο Θεό." [ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ]

ΣΕ ΤΙ ΔΙΑΦΕΡΕΙ Ο[[ ΕΓΩΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ''[ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ]

-Σέ τί διαφέρει, Γέροντα, ό έγωιστής άπό τόν ύπερήφανο;

-Ο εγωιστής έχει θέλημα, πεισμα, ένω ό ύπερήφανος μπορεϊ να μήν έχη ούτε θέλημα ούτε πείσμα. Ας πούμε ένα παράδειγμα: Στήν έκκλησία προσκύνάτε τις εικόνες μέ μια σειρά… ή καθεμιά ξέρει τήν σειρά της. Μιά άδελςρή, άν έχει έγωισμό και τής πάρη κάποια άλλη τήν σειρά, θά κατεβάση τά μούτρα και μπορει νά μην πάη ούτε νά προσκύνηση. « Αφού προσκύνησε εκείνη πριν άπό μένα, θά πή, δέν πάω νά προσκύνήσω». Ενώ, άν έχη ύπερηφάνεια, πάλι θά πειραχθή, άλλά δέν θα άντιδράση έτσι…μπορεί μάλιστα νά πή και στις έπόμενες, δήθεν μέ εύγένεια: «Περάστε! πέρνα κι έσύ, πέρνα κι έσύ!».
-Τί νά κάνω, Γέροντα, όταν πληγώνεται ό έγωισμός μου;
-Όταν πληγώνεται ό έγωισμός σου, μην τον περιθάλπης άφησέ τον νά πεθάνη. Αν πεθάνη ό εγωισμός σου, θά άναστηθη η ψυχή… σου.
-Και πώς πεθαίνει, Γέροντα, ό έγωισμός;
-Πρέπει νά θάψουμε το έγώ μας, νά σαπίση και νά γίνη κοπριά, γιά νά άναπτυχθη η ταπείνωση και η άγάπη.
-Γέροντα, γιατί υπερηφανευομαι εύκολα;
-Γιά νά υπερηφανευεσαι εύκολα, σημαίνει ότι έχεις μεγάλη ίδέα γιά τον έαυτό σου. Πιστεύεις ότι κάτι είσαι. Δεν μπορεί νά υπερηφανευθη κανείς, άν δέν πιστεύη ότι κάτι είναι. Αφου λοιπον πιστεύεις ότι εϊσαι σπουδαία, μετά με το παραμικρό υπερηφανευεσαι, σάν τους υπερτασικους που, μόλις λίγο στενοχωρηΘουν, άμέσως ανεβάζουν πίεση.
-Γέροντα, έχει παγώσει πάλι η καρδιά μου. Γιατί φθάνω σ’  αυτην την κατάσταση;

-Γιατί άφήνεις το κεφάλι σου ξεβίδωτο και παίρνει αέρα τό μυαλό σου. Εγώ βάζω τάπα, την βιδώνω, άλλά εσυ την πετάς. Τώρα χρειάζεται νά βάλουμε τάπα μεγάλη και νά την βιδώσουμε γερά – γερά. Ξέρεις πόσα θα σου έδινε ό Χριστός, άν δεν είχες αυτό το ελάττωμα; Όταν δεν προσέχουμε, έρχεται ό διάβολος ύπουλα, μας τρυπάει το κεφάλι με το σουβλί του, την οίηση, μας το φουσκώνει σάν μπαλόνι και μάς σηκώνει στον άέρα.
-Γέροντα, ένας που έχει μεγάλη ίδέα γιά τον εαυτό του, δεν είναι εύκολο νά δη το καλό που έχει ο άλλος.
-Έτσι είναι. Αυτός που έχει μεγάλη ιδέα γιά τον έαυτό του, παραμένει μέσα στήν αντάρα της υπερηφανείας καί δεν έχει ούτε πνευματική υγείαούτε ορατότητα, οπότε δεν μπορεί να δή τα χαρίσματα του άλλου. Αλλά γιατί να έχη κανείς μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του; Πως θα έρθουν οί θείες ίδέες, αν δεν πετάξη την δική του μεγάλη ιδέα; Αν πάρη το κατσαβίδι ό Χριστός, λίγο τήν βιδουλα να στρίψη, μπανταλομάρες(1) θα λέμε. Τί ίδέα να έχης λοιπόν για τον εαυτό σου;
Αυτός που έχει μεγάλη ίδέα για τον εαυτό του, είναι έκτος του εαυτού του, παράφρων. Χρειάζεται να κατεβή – να κατεβη, να προσγειωθή, για να βρή τον εαυτό του… αλλιώς θα γυρίζη στα σύννεφα καί θα ξοδεύη την βενζίνη στον αέρα!
Ο Γέροντας χρησιμοποιούσε τήν λέξη «μπανταλομάρα» αντί της λέξεως «ανοησία».
από το βιβλίο: «ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ τόμος E σελ 68»  (ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ – ΣΟΥΡΩΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ)

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΧΡΙΔΟΣ ΠΕΡΙ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΠΙΣΤΕΩΣ!!!!!

Ἅγιος Νικόλαος Ἀχρίδος:
«Ὅλοι θέλομε νὰ δώσει ὁ Θεὸς ἑνότητα πίστεως στὸν κόσμο. Μὰ ἐσεῖς τὰ μπερδεύετε τὰ πράγματα. Ἄλλο ἡ συμφιλίωση τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἄλλο ἡ συμφιλίωση τῶν θρησκειῶν. Σὰν χριστιανοί, πρέπει νὰ ἐλεεῖτε ὅλο τὸν κόσμο, ὅλους τοὺς ἀνθρώπους! Ἀκόμη καὶ τὴν ζωή σας νὰ δώσετε γι΄αὐτούς. Ἀλλὰ τὶς ὰλήθειες τοῦ Χριστοῦ δὲν ἔχετε τὸ δικαίωμα νὰ τὶς θίξετε. Γιατὶ δὲν εἶναι δικές σας. Ἡ πίστη τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶναι ἰδιοκτησία μας, νὰ τὴν κάνουμε ὅ,τι θέλουμε.»

Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Ο ΦΟΥΡΝΑΡΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ΠΟΥ ''ΕΔΩΣΕ''ΣΤΟ ΖΗΤΙΑΝΟ..!!ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗ ΖΥΓΑΡΙΑ ΤΟ ΨΩΜΙ ...ΚΑΙ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΟΥ!!!!!!

Ο φούρναρης γκρίνιαζε συνέχεια στην γυναίκα του που πήγαινε στις εκκλησίες και έδινε στους φτωχούς και στους εράνους.
Μια μέρα, εκεί που έβγαλε το ζεστό ψωμί και μοσχοβόλησε η γειτονιά, ήρθε και
στάθηκε στην πόρτα του ένας φτωχός.
-Αφεντικό, όλα αυτά τα ψωμιά είναι δικά σου;
-Αμ’ τίνος να’ ναι;
-Και δεν τα τρως;
-Βρε φύγε από δω!
-Δώσε μου και μένα ένα ψωμάκι που πεινάω.
-Φύγε σου είπα, παράτα με.
-Αφεντικό!
-Φεύγεις ή δεν φεύγεις;
-Αφεντικό! Παρακαλούσε ο φτωχός…
Δεν πρόλαβε να τελειώσει, και ο φούρναρης πετάει ένα ψωμί στο κεφάλι του.
Έσκυψε ο φτωχός και το ψωμί τον πήρε ξυστά και έπεσε παραπέρα.
Τρέχει, το αρπάζει, κάθεται σε μια γωνιά και το τρώει…
Ο φούρναρης όλη μέρα ήταν νευριασμένος για τον γρουσούζη επισκέπτη και το ψωμί που έχασε.
Ας τολμήσει να ξανάλθει, έλεγε!
Τη νύχτα, κάπου δύο μετά τα μεσάνυχτα, πετάγεται ο φούρναρης από τον ύπνο του τρομαγμένος και καταϊδρωμένος.
-Γυναίκα, σήκω, ξύπνα. Φέρε μου μία φανέλα να αλλάξω και να σου πω. Γυναίκα, πέθανα λέει, και μαζεύτηκαν γύρω μου Άγγελοι και διάβολοι. Ποιός να πάρει την ψυχή μου. Σε μια μεγάλη ζυγαριά όλο και πρόσθεταν οι τρισκατάρατοι τα κρίματά μου. Και ο ζυγός βάρυνε και βάρυνε και οι Άγγελοι δεν είχαν τίποτα να βάλουν και λυπόντουσαν. Σε μια στιγμή, ένας Άγγελος φωνάζει: Το ψωμί! Αυτό που χόρτασε τον πεινασμένο. Βάλτε το στον άλλο ζυγό. Οι διάβολοι επαναστάτησαν: Το ψωμί δεν το έδωσε, το έριξε να σπάσει το κεφάλι του φτωχού. Και απάντησαν οι Άγγελοι: Όμως χόρτασε τον πεινασμένο και εκείνος έδωσε την ευχή του. Και που λες γυναίκα μου, εκείνο το ψωμί έκανε και έγειρε η ζυγαριά αντίθετα και σώθηκα. Το λοιπόν, δίνε, δίνε και μη σταματάς. Και εγώ θα δίνω. Αχ, και να ξανάρθει εκείνος ο φτωχός!
Ο φούρναρης το κατάλαβε ότι κερδίζει όταν δίνει. Εμείς όμως;
Το έχουμε καταλάβει; Μήπως φοβόμαστε να δώσουμε;
Μήπως η «κρίση», μας βούλιαξε στην ολιγοπιστία;
Μήπως είναι καιρός να αρχίσουμε να γινόμαστε και λίγο χριστιανοί;
Και να πιστεύουμε ακλόνητα, πως όταν δίνουμε,αντί να φτωχαίνουμε, πλουτίζουμε.
Κι ας μη ξεχνάμε:
Η πρώτη θυγατέρα του Θεού είναι η ελεημοσύνη, αυτή η ελεημοσύνη «έπεισε» τον Θεό και έγινε άνθρωπος, για να μας σώσει…......

Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

ΑΓΙΕ ΠΑΙΣΙΕ ΠΡΕΣΒΕΥΕ ΥΠΕΡ ΗΜΩΝ!!!

Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Να πρεσβεύει για την Ελλάδα μας και για όλους μας !
Να έχουμε την ευχή του !
Προσευχή Οσίου Παϊσίου
Κύριε ημών Ιησού Χριστέ,
Μην εγκαταλείπεις τους δούλους Σου που ζουν μακριά από την Εκκλησία, η αγάπη Σου να ενεργήσει και να τους φέρει όλους κοντά Σου.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που υποφέρουν από τον καρκίνο.
– Των δούλων Σου που υποφέρουν από μικρά ή μεγάλα νοσήματα.
– Των δούλων Σου που υποφέρουν από σωματικές αναπηρίες.
– Των δούλων Σου που υποφέρουν από ψυχικές αναπηρίες.
– Μνήσθητι των αρχόντων και βοήθησέ τους να κυβερνούν χριστιανικά.
– Μνήσθητι, Κύριε, των παιδιών που προέρχονται από προβληματικές οικογένειες,
των προβληματικών οικογενειών και των διαζευγμένων.
– Μνήσθητι, Κύριε, των ορφανών όλου του κόσμου, όλων των πονεμένων και των αδικημένων στη ζωή, όσων έχουν χάσει τους συζύγους τους.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των φυλακισμένων, των αναρχικών, των ναρκομανών, των φονέων, των κακοποιών, των κλεφτών, φώτισε και βοήθησέ τους να διορθωθούν.
– Μνήσθητι όλων των ξενιτεμένων. Όλων όσων ταξιδεύουν στη θάλασσα, στη ξηρά, στον αέρα και φύλαξέ τους.
– Μνήσθητι της Εκκλησίας μας, των πατέρων (κληρικών) της Εκκλησίας και των πιστών.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των μοναστικών αδελφοτήτων, ανδρικών και γυναικείων, των γερόντων και των γεροντισσών και όλων των αδελφοτήτων και των αγιορειτών πατέρων.
– Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που είναι σε καιρό πολέμου.
– Όσων καταδιώκονται στα βουνά και στους κάμπους.
– Όσων είναι σαν κυνηγημένα πουλάκια.
– Μνήσθητι των δούλων Σου που άφησαν τα σπίτια τους και τις δουλειές τους και ταλαιπωρούνται.
– Μνήσθητι, Κύριε, των φτωχών, αστέγων και προσφύγων.
– Μνήσθητι, Κύριε, όλων των εθνών, να τα έχεις στην αγκαλιά σου, να τα σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να τα φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο. Και την αγαπημένη μας Ελλάδα μέρα και νύκτα να την έχεις στην αγκαλιά σου, να την σκεπάζεις με την αγία Σου Σκέπη, να την φυλάγεις από κάθε κακό και από τον πόλεμο.
– Μνήσθητι, Κύριε, των ταλαιπωρημένων εγκαταλελειμμένων, αδικημένων, δοκιμασμένων οικογενειών και δώσε πλούσια τα ελέη σου σ’ αυτές.
– Μνήσθητι των δούλων σου που υποφέρουν από ψυχικά και σωματικά προβλήματα πάσης φύσεως.
– Μνήσθητι όσων βρίσκονται σε απόγνωση, βοήθησε και γαλήνευσε τους.
-Μνήσθητι, Κύριε, των δούλων Σου που ζήτησαν τις προσευχές μας.
-Μνήσθητι και πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων και ανάπαυσον αυτούς.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

''ΕΔΩ ΣΤΗ ΓΗ ,Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙ ΟΥΡΑΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΕΙ'''

Υπήρχε κάποτε ένα μικρό σπουργίτι, που κάθε φορά που ζύγωνε μια θύελλα, ξάπλωνε ανάσκελα στο έδαφος και σήκωνε τα λεπτά ποδαράκια του προς τον ουρανό.
«Γιατί το κάνεις αυτό;» το ρώτησε μια αλεπού.
«Για να προστατέψω τη γη, που έχει τόσα πολλά ζωντανά πλάσματα» απάντησε το σπουργιτάκι. «Σηκώνω τα πόδια μου για να συγκρατήσω τον ουρανό, αν φανούμε άτυχοι κάποια φορά και ο ουρανός πέσει επάνω μας».
Η αλεπού γέλασε ειρωνικά. «Με αυτά τα καχεκτικά ποδαράκια που έχεις, θα συγκρατήσεις εσύ τον απέραντο ουρανό;»
Και το μικρό σπουργίτι απάντησε: «Εδώ στη γη, ο καθένας έχει το δικό του κομμάτι ουρανού για να συγκρατήσει».

Κυριακή, 9 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΓΙΟΥ ΝΗΦΩΝΟΣ!!!

. '''ΙΗΣΟΥ ΜΟΥ,Ο ΓΛΥΚΥΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΟΣ ,ΗΡΘΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΣΟΥ,!! Η ΖΩΗ,Η ΧΑΡΑ ,Η ΕΥΩΔΙΑ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ,ΗΡΘΕΣ ΝΑ ΕΥΦΡΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΑΧΡΕΙΟ ΔΟΥΛΟ ΣΟΥ ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ''Ο ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ'',Ο ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΚΑΘΕ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ!! ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ ΣΤΗΝ ΔΟΞΑ ΣΟΥ,ΣΤΑ ΚΑΛΛΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ. ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ,ΣΤΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩΝ. !! ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ ,Ο ΕΥΛΟΓΗΤΟΣ ΤΩΝ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΕΡΟΥΒΕΙΜ,ΘΕΙΟ ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ. ΘΥΜΗΣΟΥ ΜΕ ,ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΤΗΣ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑΣ ΤΟ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ.!! ΟΣΟ ΘΑ ΑΝΑΠΝΕΩ ,ΚΥΡΙΕ ΜΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΕ ,ΝΑ Μ'ΕΛΕΕΙΣ. ΜΕΙΝΕ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΙΧΝΕ ΜΟΥ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ..!![ΑΓΙΟΥ ΝΗΦΩΝΟΣ]..!!

Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017

''ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ''ΟΤΑΝ ΣΤΡΑΦΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ..,ΔΕ ΖΗΤΑΣ ΤΙΠΟΤΕ....'''

"Όταν στραφείς προς το Θεό, δεν ζητάς τίποτε, δεν είσαι ανικανοποίητος, κι’ είσαι με όλα και με όλους ευχαριστημένος. Τους αγαπάς τότε όλους κι’ εκείνοι σ’ αγαπούν. Κι’ αυτό εξαρτάται από εσένα, διότι ενώθηκες με τον Θεό."
~ Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης

ΝΑ ΖΗΤΑΣ ΑΓΑΠΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ''ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΛΑΖΑΡΗΣ''''

Ο Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε. Περίμενε! Μη φοβάσαι! Η Χάρις του Θεού σε σκεπάζει. Περίμενε! Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι αρετές."
~ Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

«Ἄν ὁ λογισμός κάθε πάθους σέ νικᾶ, θά καταντήσεις κατοικία δαιμόνων».ΑΓΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ Ο ΑΘΩΝΙΤΗΣ!!!!!

Αν ο λογισμός σου λέει «κλέψε», και σύ υπακούσεις, δίνεις με αυτόν τόν τρόπο στο δαιμόνιο εξουσία επάνω σου. Αν ο λογισμός σου λέει «φάει πολύ, ώσπου να χορτάσεις», και συ φας πολύ, τότε πάλι σε εξουσιάζει το δαιμόνιο.
Κι έτσι, αν ο λογισμός κάθε πάθους σε νικά, θα καταντήσεις κατοικία δαιμόνων. Αν, όμως, αρχίσεις με τήν πρέπουσα μετάνοια, τότε θα αρχίσουν να τρέμουν οι δαίμονες καί θ΄ αναγκαστούν να φύγουν».

ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑΣ

Η Παναγία κλαίει, κάθε μέρα κλαίει. Λέει στον Υιόν της: «Υιέ μου και Θεέ μου, δώσε στον κόσμον σοφία. Συγχώρεσε τον κόσμον». Παναγία μου, προσκυνώ την χάρη σου. Ο Κύριος λέει: «Εγώ κατέβηκα, σταυρώθηκα, καρφώθηκα και αυτοί δεν πιστεύουν». Αναμένει ο Θεός, αναμένει. Κάνει υπομονή.
Οσία Σοφία η εν Κλεισούρα ασκήσασα

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος. "Όταν λοιπόν δεις μια πόρνη να σε δελεάζει, να σκέπτεται το κακό σου, να επιθυμεί το σώμα σου, πες της: «Δεν είναι δικό μου το σώμα, αλλά της γυναίκας μου. Δεν τολμώ να το σφετερισθώ ούτε να το παραδώσω σε άλλη γυναίκα

Σάββατο, 1 Ιουλίου 2017

ΚΥΡΙΕ ΜΑΘΕ ΜΕ ....ΝΑ ΑΓΑΠΩ!!!!!!

Μάθε με Κύριε , να χαμηλώνω το κεφάλι ,
ενώ ταυτόχρονα η ψυχή μου ν΄ ατενίζει τον Ουρανό ! ...
Μάθε με να κλίνω τα γόνατα ,
και να με ταξιδεύει η προσευχή μου ε...νώπιων Του Θρόνου Σου ! ...
Μάθε με Κύριε ν΄ ανοίγω την καρδιά μου ,
και να χωράει μέσα όλη η οικουμένη ! ...
Μάθε με Κύριε ...
Ν΄ Αγαπώ !

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Ο πόνος, έχει τον τρόπο του να σε αλλάζει. Σε κάνει να βλέπεις αλλιώς την ζωή και να κοιτάς κατάματα τους γύρω σου. Κάπως έτσι λοιπόν, εκείνοι που συνάντησαν στη ζωή τους πολλές απώλειες, πολύ θάνατο, συνεπώς και μοναξιά, χωρίς να το θέλουν, έγιναν πιο ανθεκτικοί από εμάς. Διαφορετικοί.
Ξέρουν, πως η στιγμή μετράει, αυτή γεννάει την αμέτρητη ευτυχία, αυτή και τις ανηφοριές. Κάθε ώρα είναι τώρα, κάθε συναίσθημα απόλυτο και οφείλεις να το καταθέτεις πριν χαθεί μαζί σου.
Σκέφτον...ται καθημερινά πόσο εύθραυστη είναι η ζωή και είναι σχεδόν μονίμως αφηρημένοι. Σέβονται κάθε τι ζωντανό. Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.
Εκείνοι, είναι ταπεινοί. Διόλου εγωιστές, δεν θέλουν να προσβάλουν κανέναν, ούτε και να ενοχλούν. Δεν μιλάνε πολύ, προτιμούν να παρατηρουν τον κόσμο γύρω τους. Ντρέπονται και γελούν σα μικρά παιδιά. Τους αγαπούν όλους, αλλά εμπιστεύονται ελάχιστους και δεν κάνουν κακό σε κανέναν.
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους και πλησιάζουν τον κόσμο με μια σκληρή ευαισθησία εξαιτίας αυτού του βάρους και μια ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα. Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή, σαν τους ποιητές, για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα... Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα και για μένα, που δεν φορέσαμε ποτέ τα παπούτσια τους...
Δεν θα παραδεχτούν ποτέ πως πονάνε, γιατί γνωρίζουν πως ο ανθρώπινος πόνος δεν μοιράζεται, ούτε και μετριέται. Ούτε και θα παλέψουν για να τους αποδεχτείς, αφού η ίδια η ζωή τούς επέλεξε για να ξεχωρίζουν. Ίσως να είναι απότομοι και νευρικοί, απαιτητικοί ακόμα, αν σ' αγαπούν. Μα όλες τους οι αντιδράσεις είναι γνήσιες, γιατί στέκονται δίπλα σου στα ίσα, χωρίς καβάτζες.
Αν συναντήσεις έναν τέτοιο άνθρωπό ποτέ, μην ψαχουλέψεις την ψυχή του, αποδέξου τον κι αγάπησέ τον αν μπορείς. Αλλιώς, άφησέ τον να συνεχίσει το δρόμο του...
 

Κατάνυξις: Ο ν. περί προσβολής της δημοσίας αιδούς δεν ισχύει...

Κατάνυξις: Ο ν. περί προσβολής της δημοσίας αιδούς δεν ισχύει...: Η πλατεία Συντάγματος ήταν φέτος το επίκεντρο του Athens Pride για πρώτη φορά στα 13 χρόνια ιστορίας του Athens Pride που έλαβε μέρος στ...

Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017

Η ΣΥΝΗΘΕΣΤΕΡΗ ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ!

Αὐτή εἶναι ἡ πιό συχνή ἁμαρτία πού κάνουμε
Η αμαρτία της γλώσσας είναι η συνηθέστερη και η πιο συχνή αμαρτία. «Ει τις εν λόγω ου πταίει, ούτος τέλειος ανήρ», λέει οΑπόστολος Ιάκωβος (Ιακ. 3,2).
Όταν ένας μετανοημένος άνθρωπος ξεκινά να βαδίσει τον δρόμο του Θεού – όταν αρχίζει να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Θεού – πρέπει να πασχίζει να αποφύγει να αμαρτήσει με τη γλώσσα.
Αυτός ήταν ο κανόνας που έβαλε στον εαυτό του ο μετα­νοημένος προφήτης Δαβίδ.
Ιδιαιτέρως μάλιστα υποσχέθηκε να παραμείνει σιωπηλός ενώπιον των εχθρών του: «Αποφάσισα να βάλω φραγμό στο στόμα μου και να μη μιλώ όταν ο αμαρτωλός βρεθεί μπροστά μου» (Ψαλ. 38,1).
Να ένας θαυμάσιος κανόνας για όποιον θέλει να θεραπευτεί από την αμαρτία του.
Όταν τον κατηγορούν, εκείνος δεν απαντά· όταν συκοφαντείται, παραμένει σιωπηλός.
Πράγματι, ποιο το νόημα αν μιλήσεις σε έναν εξοργισμένο άνθρωπο ο οποίος δεν έχει δίκαιο και δεν αγαπά τον Θεό περισσότερο απ’ τον εαυτό του;
Αν του μιλήσεις για το κακό, θα τον εξοργίσεις ακόμη, περισσότερο. Αν του μιλήσεις για το καλό, θα τον κάνεις χλευαστή των ιερών και των οσίων.
Μπροστά στον Πιλάτο ο Χριστός παρέμεινε ολωσδιόλου σιωπηλός. Ο Πιλάτος του είπε: «Ουκ αποκρίνη ουδέν;» (Μάρκ. 15,4).
Τί μπορεί να απαντήσει Εκείνος σε σένα, όταν δεν έχεις αυτιά να τον ακούσεις, ή νου για να τον κατανοήσεις;
Να, λοιπόν, η σιωπή του δικαίου μπροστά στον άδικο έχει τη δύναμη να επηρεάσει κατά τον καλύτερο τρόπο.
Ο τελευταίος απομένει μόνος, για να ερμηνεύσει τη σιωπή του δικαίου και έχει τη δυνατότητα να δώσει ερμηνεία που ωφελεί την ψυχή του· ενώ οποιαδήποτε άλλη καλή ή κακή απάντηση, θα την παρανοήσει προς το χειρότερο, καταδι­κάζοντας άλλους και δικαιώνοντας τον εαυτό του.
Μακάριος ο άνθρωπος ο οποίος μαθαίνει, εγκρατευόμενος, να κυριαρχεί στη γλώσσα του.
Ιησού Χριστέ, Κύριε και Θεέ μας, Συ ο οποίος μας έδειξες με το παράδειγμά Σου πως και πότε πρέπει να μιλούμε, Συ μας έδειξες με το παράδειγμά Σου επίσης πως και πότε πρέπει να παραμένουμε σιωπηλοί. Βοήθησέ μας, διά του Αγίου Σου Πνεύματος, να μην αμαρτάνουμε με τη γλώσσα.
Του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς,
Για τον Κύριο Ιησού Χριστό, την ορθόδοξη Εκκλησία, και την Υπεραγία Θεοτόκο.
hristospanagia3.blogspot.com

ΠΑΤΗΡ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ!!!Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ..!


Δευτέρα, 26 Ιουνίου 2017

ΠΡΟΣΕΥΧΗ!!

✝️ΜΕ Μια προσευχη...

ΦΩΣ της αγάπης εσύ που κυβερνάς,
ΦΩΣ της δικαιοσύνης εσύ που αγαπάς,
ΦΩΣ της ΑΛΗΘΕΙΑΣ εσύ που μας Ευλογείς, ...
φως στην καρδιά μας δώσε μας και ΔΥΝΑΜΗ
να διώξουμε κάθε ίχνος μίσους από αυτήν.

Δώσε μας κάθε ΔΥΝΑΜΗ να αφαιρέσουμε τα δοκάρια από τα μάτια μας.

Δώσε μας την ακατανόητη χαρά εκείνη στο τέλος της Θείας Λειτουργίας που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε ότι ΕΣΥ ΚΥΡΙΕ μας ΔΙΝΕΙΣ.

Δώσε μας αυτό που χρειαζόμαστε και ας σου ζητάμε περισσότερα.

Στείλε το ΦΩΣ σε ΟΛΕΣ τις καρδιές του κόσμου και ΦΩΤΙΣΕ αυτές για να ΑΓΑΠΟΥΝ και να εκλείψει το άδικο από τον άχαρο τούτο κόσμο!


Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

ΤΙ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ??

Τί διαλύει τήν κακία τοῦ ἐχθροῦ μας;
Φωτογραφία του χρήστη Πατέρες της Εκκλησίας.
«Ὁ ἐχθρὸς τὸ φθονεῖ, ὅταν μας βλέπῃ νὰ ἔχουμε μεταξύ μας ἐπικοινωνία μὲ εἰλικρίνεια καὶ ἀγάπη ἐν Χριστῷ. Καὶ προσπαθεῖ νὰ σπείρῃ ἔχθρα καὶ διχόνοια ἐπειδὴ μισεῖ τὸ καλό...
Ἡ καλή μας πράξη νὰ φανερώνωμε τοὺς λογισμούς μας ὁ ἕνας στὸν ἄλλο, θὰ διαλύση τὴν κακία του».
Στάρετς Βαρσανούφιος

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΙΛΙΑ ,ΠΟΥ ΘΥΣΙΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΤΩΣΗ''

"Βεβαίως να αγαπάς τον άνθρωπο, να τον εκτιμάς για την ανθρώπινη σοφία του. Μα δεν δικαιούσαι να αγνοείς την Αλήθεια για τον Θεό, στο όνομα της φιλίας σου μαζί του...
Η ανθρώπινη φιλία, που θυσιάζει την Αλήθεια του Θεού, είναι πτώση"... ~ Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Πώς ο Θεός δοξάζει αυτούς που νηστεύουν την Παρασκευή

Ο Άγιος Ιλαρίων ήταν ένας από τους μεγάλους αγίους που ανέδειξε το περιβόλι της Παναγίας στον 19ο αιώνα. Διακρίθηκε για την υπεράνθρωπη άσκησή του, τις νηστείες και τις αγρυπνίες του, και για το μαρτυρικό φρόνημα που επέδειξε.
Ιδιαίτερα όμως για την μεγάλη νηστεία που έκανε ο Θεός έδειξε ένα ουράνιο σημείο, μετά την κοίμησή του, για να τον δοξάσει.
Ο άγιος εκοιμήθη το 1864 και ετάφη στην Καλύβα της Αναστάσεως.
Για τρία χρόνια κάθε Παρασκευή φαινόταν πάνω από την Καλύβα ένα ουράνιο φως, το οποίο έβλεπαν πολλοί πατέρες από την απέναντι Σκήτη
Αυτό συνέβη επειδή ο άγιος σε όλη τη διάρκεια του μοναχικού βίου του νήστευε απολύτως την Παρασκευή, χωρίς να πίνει ούτε νερό.
Ας μιμηθούμε κι εμείς τον άγιο, τηρώντας την νηστεία της Τετάρτης και της Παρασκευής, που έχει τεθεί από την Εκκλησία για να τιμήσουμε τα Πάθη του Κυρίου, ο οποίος σταυρώθηκε την ημέρα της Παρασκευής.
πηγη vimaorthodoxias.gr

Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης: «Στόμα πού εὐχαριστεῖ πάντοτε τόν Θεόν, οὐ μή στερηθῆ τῶν εὐλογιῶν τοῦ Θεοῦ»

Στόμα που ευχαριστεί πάντοτε τον Θεόν, ου μη στερηθή των ευλογιών του Θεού, και στόμα που γογγύζει και πληγώνει τον μέγαν Ευεργέτην Του, είναι αδύνατον να μη τον παιδεύση ο Θεός. Αυτός μας έδωσε το είναι μας. Αυτός μας χορηγεί την ζωήν. 
Αυτός μας την διατηρεί με την ποικίλην θείαν Του πρόνοιαν. Αυτός, εχθρούς όντας πρότερον, δια του θανάτου του Υιού Αυτού μας κατήλλαξε και μας έκανε υιούς και κληρονόμους της βασιλείας Του! Αυτός μας καθαρίζει και αγιάζει δια μέσου των αγίων Του Μυστηρίων!
 
Αυτός μας δίδει την ουράνιον και αγιωτάτην βρώσιν και πόσιν, δηλαδή το Πανάγιόν Του Σώμα και το Τίμιον Αίμα Του! Αυτός άγγελον επέστησε φύλακα εις όλην την ζωήν μας! Αυτός θα παραλάβη και την ψυχήν μας και θα την οδηγήση εις την αιώνιον κληρονομίαν! Αλλά τι ποιώ; Επιλείψει με ο χρόνος διηγούμενον, θα ευρεθώ ματαιοπονών, θέλοντας να μετρήσω την άμμον της θαλάσσης, τας απείρους ευεργεσίας του καλού μας Θεού! Κατόπιν λοιπόν τόσων αμετρήτων αγαθών να έχωμεν και γογγυσμών! Ω Θεέ μου, πάριδε την ημών αγνωμοσύνην και διάνοιξον ημών τον νουν, ίνα εννοήσωμεν το τι μας εχάρισεν η πατρική Σου καρδία και αποδώσωμεν μικράν ευχαριστίαν, όπως εύρωμεν συγγνώμην και έλεος.
https://paraklisi.blogspot.gr/2017/06/blog-post_16.html#more

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος.Κεφάλαια για την αμαρτία και τη μετάνοια.Όποιος δεν απομακρύνεται, με τη θέλησή του, από τα αίτια των παθών, χωρίς να το θέλει σέρνεται από την αμαρτία. Τα αίτια λοιπόν της αμαρτίας είναι αυτά: ο οίνος, οι γυναίκες, ο πλούτος και η ευεξία του σώματος.

Ἀββᾶς Ἰσαάκ ὁ Σύρος: «Τά αἴτια τῆς ἁμαρτίας εἶναι αὐτά: ὁ οἶνος, οἱ γυναῖκες, ὁ πλοῦτος καί ἡ εὐεξία τοῦ σώματος»
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
Κεφάλαια για την αμαρτία και τη μετάνοια
Όποιος δεν απομακρύνεται, με τη θέλησή του, από τα αίτια των παθών, χωρίς να το θέλει σέρνεται από την αμαρτία. Τα αίτια λοιπόν της αμαρτίας είναι αυτά: ο οίνος, οι γυναίκες, ο πλούτος και η ευεξία του σώματος.
Όχι ότι αυτά είναι αμαρτίες από τη φύση τους, αλλά η ανθρώπινη φύση επηρεάζεται απ’ αυτά και κλίνει εύκολα προς τα πάθη της αμαρτίας. Γι’ αυτό οφείλει κάθε άνθρωπος να προφυλάγεται απ’ αυτά με ιδιαίτερη φροντίδα. (19)
Αυτός που φοβάται την αμαρτία, θα διαβεί τον επικίνδυνο δρόμο της ζωής του χωρίς προσκόμματα και, όταν αρχίζει να βλέπει σκοτάδι μέσα του ή μπροστά του, θα δει φως ιλαρό. Όταν ένας άνθρωπος φοβάται τις αμαρτίες, ο Κύριος φυλάει τα βήματά του και, όταν γλιστράει στην αμαρτία, τον προλαβαίνει το έλεος του Θεού. Όποιος θεωρεί τα παραπτώματά του μικρά και ασήμαντα, πέφτει σε άλλα, μεγαλύτερα και χειρότερα, και θα τιμωρηθεί επτά φορές περισσότερο, έτσι που κάνει. (20)
Είπε ο άγιος Εφραίμ ότι το καλοκαίρι δεν πολεμάς τον καύσωνα με χειμωνιάτικα ρούχα. Καθε αρρώστια λοιπόν γιατρεύεται με τα δικά της φάρμακα. Και συ, αν τυχόν κυριεύεσαι από φθόνο, γιατί προσπαθείς να πολεμήσεις τον ύπνο;
Όσο το παράπτωμα είναι μικρό και τρυφερό, ξερίζωσέ το, προτού να απλωθεί και ωριμάσει. Μην αμελήσεις, όσο μικρό και να σου φαίνεται το ελάττωμα, γιατί, με τον καιρό, θα το βρεις επάνω σου να σε βασανίζει σαν απάνθρωπος τύραννος, και θα τρέχεις μπροστά του σαν δούλος αιχμάλωτος. Όποιος όμως πολεμάει το πάθος μόλις παρουσιασθεί, γρήγορα το νικάει. (20)
Όποιος είναι άρρωστος και ξέρει ποια είναι η αρρώστιά του, οφείλει να ζητάει την κατάλληλη θεραπεία. Αν λέει στο γιατρό από τι πόνο υποφέρει, είναι κοντά στη θεραπεία του, και θα τη βρει εύκολα. Αν όμως είναι πεισματάρης και δε λέει τίποτε, τότε δυναμώνουν οι πόνοι και, όσο αντιστέκεται στο γιατρό, τόσο περισσότερο τυραννιέται. Κατι ανάλογο συμβαίνει και με τον πόνο της αμαρτίας.
Δεν υπάρχει ασυγχώρητη αμαρτία παρά μόνο η αμετανόητη. Ούτε κανένα χάρισμα του Θεού παραμένει χωρίς προσθήκη, παρά μόνο όταν δεν ευχαριστούμε το Θεό για ό,τι έχουμε. (126-7)
Θυμήσου πόσοι δυνατοί και ενάρετοι άνθρωποι έπεσαν, και ταπεινώσου για τις αρετές που έχεις. Θυμήσου τους παλιούς, που έπεσαν σε βαριά αμαρτήματα και μετάνοιωσαν, και τι υψηλή τιμή αξιώθηκαν, ύστερα, από το Θεό, και θα πάρεις θάρρος στη μετάνοιά σου. (127)
Αυτός που συναισθάνεται τις αμαρτίες του, είναι ανώτερος από κείνον που ανασταίνει νεκρούς με την προσευχή του μέσα στον κόσμο. Αυτός που στενάζει μία ώρα για την ψυχή του, είναι ανώτερος από κείνον που ωφελεί όλο τον κόσμο με τη διδασκαλία του. Αυτός που αξιώθηκε να δει την πραγματική πνευματική του κατάσταση, είναι ανώτερος από κείνον που αξιώθηκε να δει τους Αγγέλους· γιατί αυτός βλέπει με τους νοερούς οφθαλμούς της ψυχής, ενώ εκείνος βλέπει με τους σωματικούς οφθαλμούς. (153)
Αν όλοι είμαστε αμαρτωλοί, και αν κανείς δεν είναι ελεύθερος από πειρασμούς, άρα καμιά αρετή δεν είναι ανώτερη από τη μετάνοια· διότι το έργο της δεν μπορεί ποτέ να τελειώσει μέχρι να πεθάνουμε. Και οι δίκαιοι και οι αμαρτωλοί, όλοι μας, πρέπει πάντα να είμαστε σε μετάνοια, εφόσον θέλουμε να σωθούμε. Και δεν υπάρχει κανένα όριο στην τελείωσή μας, διότι η τελειότητα, και των τελείων ακόμη είναι ατελής. Γι’ αυτό το λόγο και η μετάνοια δεν μπορεί να περιορισθεί ούτε σε ορισμένα χρονικά πλαίσια, ούτε σε ορισμένες πράξεις, μέχρι την ώρα του θανάτου. Να θυμάσαι ότι σε κάθε ηδονή ακολουθεί η αηδία και η πικρότητα. (220)
Από το βιβλίο: Κωνσταντίνου Καρακόλη, Ανθολόγιο από την ασκητική εμπειρία του Αγίου Ισαάκ του Σύρου. Εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη»,

DCA: Tο φάρμακο του καρκίνου εμποδίζεται να κυκλοφορήσει


Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

Θά κοιμηθοῦμε ἕνα βράδυ καί θά τά ἔχουμε ὅλα. Καί τό πρωΐ θά ξυπνήσουμε καί δέν θά ἔχουμε τίποτε!»

«Θά κοιμηθοῦμε ἕνα βράδυ καί θά τά ἔχουμε ὅλα. Καί τό πρωΐ θά ξυπνήσουμε καί δέν θά ἔχουμε τίποτε!»
Για τον Γέροντα πατέρα Σεραφείμ Δημόπουλο (1937–2008) έχουμε ξαναγράψει και παλαιότερα (20/2/2013) παρουσιάζοντας ακροθιγώς την αγιασμένη του μορφή σε μια σύντομη αλλά περιεκτική ανάρτηση.
Ο σεπτός Ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Λαρίσης ήταν πραγματικά «ένας ασκητής στον σύγχρονο κόσμο» με πολλά θαυμαστά σημεία της Χάριτος του Θεού στην οσιακή του ζωή και στην φιλάνθρωπη δράση του, με έκδηλο το θεόσδοτο χάρισμα των ιάσεων, της προόρασης, καθώς και της προφητείας.
Η εκούσια πτωχεία του ήταν ολοφάνερη και υπέρμετρη. Συνδυαζόταν, μάλιστα, με άφθονες εκδηλώσεις και συμπεριφορές μιας επιτηδευμένα αλλοπρόσαλλης και «περίεργης» συμπεριφοράς, δηλαδή μιας αγίας σαλότητας. Ως «Αρχιμανδρίτης» που ήταν ο ίδιος, φορούσε έναν πολύ απλό σιδερένιο σταυρό, με αποτέλεσμα, οι υπόλοιποι ιερείς, όταν και όποτε τον έβλεπαν να τον φοράει, του λέγανε περιπαικτικά:«Από ποιό σιδηρουργείο τον αγόρασες;».
Έλεγε κάποτε ο, γεμάτος φωτισμό και Χάρη Θεού, Γέροντας: «Ήρθε εδώ μία παρέα Προτεστάντες. Εξωτερικά, έδειχναν πολύ φιλικοί και μου έλεγαν για τους αγαθούς σκοπούς και τα σχέδιά τους. Έκανα προσευχή και “μπήκα” μέσα στην σκέψη τους. Απ’ έξω φαινόντουσαν σαν αρνιά. Και μέσα τους ήταν λύκοι! Παμπόνηροι άνθρωποι!».
Κάποιος ιερέας πήγε και είπε στον π. Σεραφείμ ότι έχουμε καλόν Αρχιεπίσκοπο τον μακαριότατο Χριστόδουλο (Παρασκευαΐδη, από την Ξάνθη, 1939–2008) και αυτός απάντησε:
«Καλός, είναι! Ανακατεύεται στα ποδάρια των πολιτικών· αλλά, να ξέρεις, δεν θα ζήσει πολλά χρόνια!». Και, πράγματι· ενώ ήταν υγιής ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, ξαφνικά σε λίγο “αρρώστησε” και εκοιμήθη…
Το 2007, σε μία συζήτηση αποκάλυψε τα εξής σε πνευματικό του τέκνο (τον π. Παύλο Τσουκνίδα): «Έρχεται, όπου νά ’ναι, μεγάλη κρίση στην Ελλάδα. Θα κλείσουν μαγαζιά, θα απολυθούν υπάλληλοι, θα κλείσουν μαγαζιά και επιχειρήσεις. Μη ρωτάς τι πείνα έρχεται! Πάνε αυτά που ήξεραν (εξαλλοσύνες, σπατάλες, καλοπέραση…)! Το ψωμί, τώρα το πετάνε! Όμως σ’ αυτήν την κρίση που έρχεται –θα είναι παγκόσμια βέβαια– αλλά στην Ελλάδα θα είναι μεγαλύτερη· θα πουν το “ψωμί–ψωμάκι’”! Δουλειές, δεν θα υπάρχουν. Έρχεται φτώχεια και πείνα, πάτερ Παύλε! Σου το λέω, να το ξέρεις!».
Ο π. Σεραφείμ Δημόπουλος, με την καθάρια δύναμη του Αγίου Πνεύματος που ενοικούσε μέσα του, είχε προειδοποιήσει πολύ χαρακτηριστικά έναν πολύτεκνο οικογενειάρχη, ο οποίος στις αρχές του 2008 θέλησε να ζητήσει «ευλογία» από τον Γέροντα για να αρχίσει να κτίζει κάτι για τα παιδιά του. Και ο Γέροντας π. Σεραφείμ, του απάντησε: «Όχι, παιδί μου! Ν’ ασχοληθείς με την γη για να ζήσεις τα παιδιά σου. Γιατί, να! Θα κοιμηθούμε ένα βράδυ και θα τα έχουμε όλα. Και το πρωΐ θα ξυπνήσουμε και δεν θα έχουμε τίποτε!».
Στο βιβλίο του με τίτλο «Ρήματα Ζωής», έγραψε χαρακτηριστικά ο μακαριστός πατήρ Σεραφείμ: «Όλοι διαισθανόμαστε ότι τα χρόνια της αφθονίας και του πλούτου γρήγορα θα παρέλθουν και ο άνθρωπος θα βρεθεί σε εποχές πόνου και στερήσεων».

ΚΥΤΤΑΞΤΕ ΣΤΟ VIDEO..ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΙ ΕΝΑΣ ΛΥΚΟΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ


Φαίνεται ότι είναι γενναίος και αριστοκρΟΣατικός, αλλά είναι απλά ένα μεγάλο μωρό! Ζυγίζει 52 κιλά και όταν βάζει τις πατούσες του πάνω στους ώμους ενός ανθρώπου φτάνει τα 2,10 μέτρα! Δείτε πόσο μεγάλος είναι σε σχέση με την Danielle, η οποία τυχαίνει να έχει κανονικό μέγεθος, και την αδερφή του, Sakara, η οποία είναι ελαφρώς πιο μικρή από τον αδερφό της και ζυγίζει 38 κιλά. Ο Kekoa είναι τεράστιος, αλλά τόσο γλυκός και τρυφερός!
Το καλύτερο κομμάτι είναι όταν ξαπλώνει στην πλάτη και δείχνει την κοιλιά του στην Danielle. Αυτό είναι σημάδι ότι θέλει χάδια στην κοιλιά και δείχνει πόσο την εμπιστεύεται.
Παρ’όλο που δεν τον πειράζει να είναι εντελώς ευάλωτος μπροστά στην Danielle, δεν είναι 100% άγριος λύκος. Σε μια συνέντευξη της, η Michelle Smith, εργαζόμενη στο Dodo Wildlife Center, εξήγησε: “Αφού μεγάλωσε ανθρώπους και από την στιγμή που γεννήθηκε τρώει από μπιμπερό, έχει κοινωνικοποιηθεί πολύ καλά, που σημαίνει ότι απολαμβάνει την συντροφιά των ανθρώπων.Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εξημερωμένος ή ήμερος. Παραμένει ένα “άγριο” ζώο και έχει την τάση να το δείχνει όταν βρίσκεται κοντά στην αδερφή του. Ένας λύκος δεν θα συμπεριφερόταν έτσι στην άγρια φύση.” Αυτό που θέλει να πει είναι ότι ένας υγιής και φυσιολογικός άγριος λύκος δεν θα άφηνε ποτέ έναν άνθρωπο να τον χαϊδέψει, πόσο μάλλον να τον πλησιάσει. Οι λύκοι αποφεύγουν την επαφή με τους ανθρώπους και προτιμούν να μένουν μακριά μας.
Το βίντεο δείχνει πόσο καλά μπορεί να τα πάνε οι λύκοι με τους ανθρώπους αν έχουν ποτέ την ευκαιρία. Είναι πολύ ευχάριστοι και απέχουν πολύ από τα διαβολικά και κακά ζώα όπως απεικονίζονται στα παραμύθια. Στην πραγματικότητα, οι λύκοι είναι από τα πιο έξυπνα, κοινωνικά περίπλοκα και παρεξηγημένα ζώα στην γη. Η φήμη που έχουν δεν τους αξίζει. Οι άνθρωποι τους έχουν κυνηγήσει και τους έχουν οδηγήσει κοντά στην εξαφάνιση, αλλά παρ’όλα αυτά έχουν καταφέρει να αντέξουν.

Δείτε στο βίντεο την ευγενική και τρυφερή φύση του λύκου!

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΟΙ ΠΙΟ ΩΡΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ



     Οι πιο ωραίοι άνθρωποι, που γνώρισα και δε λησμονώ στη ζωή μου, τους άρπαξε η Έρημος και τους κατάπιε η Ευχή. Ευγενείς, απρόβλεπτες και ακλόνητες υπάρξεις, μίσησαν τη δόξα και την απάτη του συστήματος. Συνάμα δε, με τη σειρά του, δυσάρεστο, εκνευρισμένο και πειραγμένο αυτό το σύστημα, τους πέταξε έξω από τη βερνικωμένη του αυλή. Κι όμως η καρδιά τους γέμισε από υπερκόσμια σοφία, ικανή οπωσδήποτε να φωτίσει τα σκοτάδια χιλιάδων και να παρηγορήσει τον πόνο πολλών τσακισμένων και μαραζωμένων ανθρώπων. Τη θωριά τους δεν την τσάκωσε ο φακός, το στόμα τους δε συλλάβισε δηλώσεις, η περπατησιά τους δεν ολίσθησε στο βάραθρο των εντυπώσεων, η ατσαλακωσιά και η πολυτέλεια της βιτρίνας δεν τους γράπωσε το πνεύμα. Η θεοφιλή ψυχή τους δεν ήταν τίποτε άλλο παρά μια άχραντη εστία βιωμάτων ενός πανέμορφου και αψευδούς χριστιανισμού, τον οποίο δεν μπορεί να συλλάβει ποτέ ο εφησυχασμένος κόσμος που, μέσα στη ρηχότητα και την ανημποριά του, έκανε το κάθε αυτονόητο και σαθρό, πνευματική υπόθεση. Η ανάσα αυτών των ουράνιων ανθρώπων είχε τόσο δεθεί με την επίκληση του θείου Ονόματος, με την εσώτατη εμβίωση της Θείας Λειτουργίας, που σκορπούσαν παντού χάρη, δύναμη και αίγλη αθανασίας. Τα σεμνά βήματά τους, χαμένα στις βροχές και τ’ αγιάζια, στα λιοπύρια και τους καύσωνες της Ερήμου, χάραζαν και χαράζουν θελκτικά μονοπάτια μεγάλης και μοναδικής έμπνευσης για όλους μας. Ακόμη κι αυτή τη φίλη τους την Έρημο και την ερημητική τους ζωή φρόντισαν να μη την πάρει χαμπάρι κανείς. Έσβηναν και τον τρόπο και τον τόπο τους, ποθώντας να εγγράψουν τα μαρτύρια και τους πόθους της καρδιάς τους, τη μυστική και πολύπονη βιωτή τους στο επτασφράγιστο βιβλίο του παντεπόπτη Θεού. Ο κόσμος κοιμάται. Έμαθε και επιθυμεί να κοιμάται. Είτε με χάπια ηρεμίας και ευτυχίας, είτε με θεωρίες και φαντασίες που του αφαιρούν ολοένα πιο πολύ την ισορροπία από μέσα του, τη σπιρτάδα, την ακμή, τη συναίσθηση και την εμβάθυνση. Ο εχθρός, με γιαλαντζί θρησκευτικές αιτιολογήσεις και με θεολογιστικούς προφασισμούς, κάνει τα πάντα ώστε κανείς ποτέ να μη χαλάσει τούτη τη μαζική νάρκωση. Γιατί όποιος αφυπνίζεται, αρχίζει και ζει καλύτερα, ουσιαστικότερα, αυθεντικότερα. Κάποιοι χριστοάνθρωποι, όμως, μένουν πραγματικά ακοίμητοι και ανύστακτοι. Και με τον εγκαρδιωμένο τρόπο της θαυμαστής πολιτείας τους, στέκονται για μας σαν ασάλευτοι φάροι μέσα στις μεγάλες νύχτες μας, στα πελάγη των δοκιμασιών μας, στις καταχνιές των παθών μας, στην κοιλάδα των βασάνων μας. Αξίζει μόνο μια στιγμή, μια στιγμή της στιγμής, ν’ αφήσουμε, επιτέλους, το γλυκό και θανατηφόρο ύπνο μας, να σηκωθούμε πολύ ορμητικά και, μέσα από τα στέρνα της ύπαρξής μας, να τους στείλουμε το πιο ανυπόκριτο, αληθινό και συγκινητικό μας «Ευχαριστώ!». Ο κόσμος, αν και δεν το γνωρίζει, αν και δεν πρόκειται να το συνειδητοποιήσει ποτέ, επαρκώς και δεόντως, χάρη σ’ αυτούς τους ανθρώπους της Χάριτος, συνεχίζει να έχει ευστάθεια, συνέχεια, νόημα, ουσία και ζωή…

π. Δαμιανός

ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΩΥΣΗΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ!!

Στη ζωή δίνουμε εξετάσεις. Αν νικήσαμε τα πάθη μας, αν αγαπήσαμε την αγάπη, αν μισήσαμε την κακία, αν γνωρίσαμε τον εαυτό μας, αν συναντήσαμε τον Θεό. Τότε έχουμε βρει τον σκοπό, τον στόχο, το νόημα της ζωής! Έχουμε κερδίσει τις εξετάσεις. Αισθανόμεθα μύρο Αιωνιότητος. Δε φοβόμαστε τον θάνατο. Δε μας κουράζει η ζωή. Μετανοούμε. Ελπίζουμε. Χαιρόμαστε!
~ Γέροντας Μωϋσής Αγιορείτης

ΜΙΛΑ Ο ΓΛΥΚΥΤΑΤΟΣ Π. ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ Ι. Μ. ΠΑΥΛΟΥ ΑΓ ΟΡΟΥΣ


ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ''ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΕΝΑΡΕΤΟΥ ΖΩΗΣ''!!

ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

                1.ΜΑΘΕΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΝΑΡΕΤΟΙ

 “Θέλεις νά γίνεις ἐνάρετος; Κάνε μόνο τήν ἀρχή. Ἀλήθεια, πές μου, στήν περίπτωση ὅλων τῶν τεχνῶν, ὅταν θέλουμε ν’ ἀσχοληθοῦμε μ’ αὐτές, ἀρκούμαστε μόνο στή θέληση, ἤ καί ἐπιδιδόμαστε μέ δραστηριότητα στά ἔργα; ... δέν ἀρκεῖ μόνο τό νά θέλης, ἀλλά πρέπει νά προστεθῆ καί τό ἔργο, ἐνῶ ἐδῶ θέλοντας ν’ ἀνεβῆς στόν οὐρανόν, λές «θέλω», μόνο; Πῶς τότε, λέγει, ἔλεγες, ὅτι ἀρκεῖ τό νά θέλη κανείς; Ἡ θέλησις πρέπει νά συνοδεύεται ἀπό τά ἔργα, πρέπει καί νά ἐπιχειρῆται τό πρᾶγμα, πρέπει καί νά κοπιάση κανείς. Ἔχουμε βέβαια συνεργό καί συμβοηθό τό Θεό, μόνο νά τό ἐπιχειρήσουμε, μόνο νά καταπιαστοῦμε μ’ αὐτό τό ἔργο, μόνο νά ἐνδιαφερθοῦμε, μόνο νά τό βάλουμε στό μυαλό μας, καί ὅλα τά ἄλλα ἀκολουθοῦν. Ἐάν ὅμως κοιμώμαστε καί περιμένουμε ροχαλίζοντας νά μποῦμε στόν οὐρανό, τότε θά μπορέσουμε νά κατακτήσουμε τήν κληρονομία τῶν οὐρανῶν;”

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΤΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΑΓΑΘΟ ΜΑΣ!

Η σημερινή κοινωνία, στην οποία ζούμε, χαρακτηρίζεται από την έλλειψη επικοινωνίας των ανθρώπων που την αποτελούν. Η επικοινωνία έχει στόχο την συναναστροφή των ανθρώπων μεταξύ τους, την ανταλλαγή απόψεων, την επίτευξη κοινών στόχων, την αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων. Κύριο χαρακτηριστικό της επικοινωνίας είναι η εμπιστοσύνη, η έλλειψη τής οποίας... καταργεί αυτόματα την επικοινωνία.

Χωρίς εμπιστοσύνη διακόπτεται κάθε επικοινωνία των συζύγων μεταξύ τους, των γονιών με τα παιδιά τους, των παιδιών μεταξύ τους, του δασκάλου με τον μαθητή, του υπαλλήλου με τον εργοδότη. Στην πνευματική ζωή η έλλειψη εμπιστοσύνης στον πνευματικό πατέρα διακόπτει την επικοινωνία μαζί του και κατ' επέκταση επιφέρει την διακοπή της επικοινωνίας με τον Θεό, πράγμα που είναι και η αιτία όλων των προβλημάτων.

Ως πρόβλημα κακώς θεωρείται μόνο το συμβάν. Πρόβλημα είναι και η αδυναμία διαχείρισης τού συμβάντος, η αδυναμία αντιμετώπισής του, ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η έλλειψη υπομονής, ώστε να μπορεί να αντέξει κανείς μέσα στο χρονικό διάστημα που θα διαρκέσει το συμβάν.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης οδηγεί στην διακοπή της επικοινωνίας, καταλήγοντας στην απομόνωση, στην μοναξιά. Αυτή ήταν και η «τιμωρία» των πρωτοπλάστων, λόγω της παρακοής, η διακοπή της επικοινωνίας με τον Θεό, η οποία ήταν συνεχής μέσα στον παράδεισο.

Η προσευχή είναι το μέσον που αποκαθιστά την επικοινωνία μας με τον Θεό, μας γεμίζει θάρρος, υπομονή, εμπιστοσύνη στο θέλημά Του, διαλύοντας τα αμέτρητα αδιέξοδα που προκαλεί η συμπεριφορά μας και ο τρόπος σκέψης μας.

Η επικοινωνία μας με τον Θεό είναι το «πολύτιμο» που χάσαμε!
-Είναι η «ανάσα ζωής» που στερηθήκαμε!
-Είναι η έλλειψη του Πατέρα που νιώσαμε!

Υπάρχει πιο πολύτιμο στην ζωή μας από την αγκαλιά και την στοργή του Πατέρα; Μέσα στην αγκαλιά του, η ανάσα του ακούγεται σαν πνοή ζωής, που ανασταίνει και δίνει νόημα στην ζωή μας.

Η ανάσα του Πατέρα είναι και δική μας ανάσα πλέον, γιατί την μοιράζεται μαζί μας, ώστε, ανασαίνοντας καθαρά και ελεύθερα, να ξεκινήσουμε την προσπάθεια πάλι από την αρχή, με νέα πνοή, αλλάζοντας τον αρνητικό τρόπο σκέψης μας, που μόνο σε αδιέξοδα μέχρι σήμερα μας οδηγεί.

+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος
Καθηγούμενος Ιεράς Μονής Εσφιγμένου

Πηγή: https://www.esphigmenou.gr/2017/06/epikoinonia.polytimo.agatho.html

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, & απόσπασμα


Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, & απόσπασμα 

Αγίου Νικολάου Καβάσιλα «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς»

Κάθε Χριστιανός με το Βάπτισμά του λαμβάνει εν δυνάμει τα Χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όμως η εμφάνιση των αποτελεσμάτων τους, εξαρτάται από την πνευματική πορεία και τον πνευματικό αγώνα του.
 
Το γεγονός αυτό πολλές φορές οδηγεί και σε μια παρεξήγηση, ιδίως από κείνους που δεν έχουν βαθειά γνώση του τρόπου που ενεργεί ο Θεός για τη σωτηρία των ανθρώπων. Η παρεξήγηση είναι να αποδίδονται στις ικανότητες του χαρισματούχου ανθρώπου τα αποτελέσματα των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. 
 
Για παράδειγμα όταν ένα δοχείον της Χάριτος του Θεού προβλέπει το μέλλον αυτό γίνεται μόνο, επειδή:
 
1. Έχει φθάσει σε μεγάλα μέτρα ταπείνωσης, ώστε να μη βλαφτεί από υπερηφάνεια ο ίδιος από το προορατικό χάρισμα.
 
2. Έχει υποταγεί πλήρως στο θέλημα Του Θεού, ώστε να ενεργεί μέσω αυτού ότι θέλει η Θεία Σοφία.
 
3. Έχει γεμίσει Αγάπη προς τους συνανθρώπους του, ώστε να επιθυμεί με όλη του την καρδιά να ενεργήσει ο Θεός μέσω αυτού προς όφελος των συνανθρώπων του, σα να επρόκειτο να ωφελήσει τον ίδιο.

4. Η πρόγνωση αυτή θα συμβάλει στην σωτηρία αυτού για τον οποίο γίνεται και δεν θα προκαταλάβει ούτε θα υποκαταστήσει τη θέληση του.

Ας ξεκινήσουμε συν Θεώ αυτή την αναζήτηση και στην πορεία, με τη βοήθεια των κειμένων της Αγίας Γραφής και των Πατέρων παλαιότερων και σύγχρονων ας προσπαθήσουμε να λύσουμε τις απορίες μας και να κατανοήσουμε καλύτερα το ρόλο των Χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος στη σωτηρία μας...

"Διαιρέσεις δε χαρισμάτων εισί, το δε αυτό Πνεύμα· 5 και διαιρέσεις διακονιών εισι, και ο αυτός Κύριος· 6 και διαιρέσεις ενεργημάτων εισίν, ο δε αυτός εστι Θεός, ο ενεργών τα πάντα εν πάσιν. 7 εκάστω δε δίδοται η φανέρωσις τού Πνεύματος προς το συμφέρον. 8 ώ μέν γάρ διά τού Πνεύματος δίδοται λόγος σοφίας, άλλω δε λόγος γνώσεως κατά το αυτό Πνεύμα, 9 ετέρω δε πίστις εν τώ αυτώ Πνεύματι, άλλω δε χαρίσματα ιαμάτων εν τώ αυτώ Πνεύματι, 10 άλλω δε ενεργήματα δυνάμεων, άλλω δε προφητεία, άλλω δε διακρίσεις πνευμάτων, ετέρω δε γένη γλωσσών, άλλω δε ερμηνεία γλωσσών. 11 πάντα δε ταύτα ενεργεί το έν και το αυτό Πνεύμα, διαιρούν ιδία εκάστω καθώς βούλεται." (Κορινθ. Α 12, 4-11) - orthodoxos.com.gr
 
Εξαιρετικό στήν συναίσθηση και κατανόηση των χαρισμάτων το λιτό απόσπασμα απο την «ἐν Χριστῷ ζωῆ» του Αγίου Νικολάου Καβάσιλα:

Οι αρετές είναι χαρίσματα που εμφυτεύει στην ψυχή το Άγιο Πνεύμα
με το μυστήριο του Χρίσματος. 

Πολλοί, επειδή δέχτηκαν το μυστήριο αυτό σε μικρή ηλικία,

δεν έχουν καμμιά συναίσθηση των δώρων
που τους χαρίστηκαν κατά την τέλεσή του.

Αυτά όμως τα αγαθά σπέρματα, αν βρουν καλή γη,

θα βλαστήσουν κάποτε και θα φέρουν καρπούς.

Η ποικιλία τους και ο αριθμός τους εξαρτώνται από τον Σπορέα...
ενώ η ωρίμανση και το μέγεθος από την εύφορη γη,

την αγαθή δηλαδή προαίρεση του ανθρώπου.

«Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς Λόγοι επτά»

Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας